இன்னொரு கோளாறான சிந்தனை - 4

கடவுள் எங்கும் நிறைந்தவர்தான். ஆனால் வெளிப்படாமல் இருக்கிறார். ஏன் என்றால் அவரைப்பொருத்த வரை அது ஒரு விளையாட்டு. மனிதனுக்கு அகங்காரம் – தான் என்கிற ஒரு உணர்வை கொடுத்து இருக்கிறார். இந்த தான் என்கிற உணர்வே நான் எனது என்றும் விரிந்து பல பிரச்சினைகளை உண்டு பண்ணிக்கொண்டு இருக்கிறது. இதனாலேயே வாழ்கை வித்தியாசமாகவும் ரசமாகவும் இருக்கிறது.

இந்த 'தான்' எப்போது கழன்று விழுகிறதோ அப்போதே நம்மில் உள்ள உண்மையான  இறை சக்தி வெளிப்படும். ஆனால் இந்த 'தான்' என்கிற உணர்வு லேசில் போவதில்லையே! தூக்கத்தில் இருந்து விழிக்கும் போதே முதலில் தோன்றுவது இந்த ’தான்’ என்ற உணர்வாக இருக்கிறது! அப்புறம்தான் நாம் எங்கே இருக்கிறோம் முதலியன.

அப்போது தான் போகும் வரை நம்மால் எதுவும் செய்யமுடியாதா? இந்த மாபெரும் சக்தியை நாம் பயன்படுத்த முடியாதா? கொடுத்திருக்கிற வரையறையை பார்த்தால் இதன் ஒரு சின்னஞ்சிறு பகுதி சக்தி கூட பெரும் காரியங்களை சாதித்து விடுமே?

ஆமாம். சாதித்துவிடும். அப்படி ஒரு சிறு பகுதியை நம்மால் பெற்றுக்கொள்ளவும் முடியும்.
நான் எனது என்பதில் உள்ள நாட்டத்தை விட்டுவிட்டு எங்கும் இருக்கும் இந்த மாபெரும் சக்தியுடன் ஒரு சிறு இழை தொடர்பை வைத்துக் கொண்டாலேயே போதும்.

அந்த லிங்க் ஐ எப்படி உருவாக்குவது?

எந்த தெய்வத்தைப் பற்றி யார் சொன்னாலும் பொதுவாக இருப்பது இறைவனையே நினை. இந்த இறைவனுக்கு நீ எந்த பெயரை வேண்டுமானாலும் கொடுத்து இருக்கலாம். எந்த உருவத்தை வேண்டுமானாலும் கொடுத்து இருக்கலாம். இறைவனின் உண்மை ஸ்வரூபத்தை காண முடியாதாகையால் நமக்கு தெரிந்த ஒரு உருவமாகவே உருவகப்படுத்த வேண்டி இருக்கிறது.

அந்த வஸ்துவை ஒரே பெயர் கொண்டு அழைத்தாலும் சரிதான். மனது ஒரே பெயரை திருப்பித்திருப்பி உச்சரிக்க சோர்ந்து போய் புல் மேயப்போய்விடும் என்றால் விதவிதமாக நாமாக்களை இதற்காகவே உருவாக்கி வைத்து இருக்கிறார்கள். ஒன்று எட்டாகி, எட்டு 108, 1008 என்று பல்கிப்பெருகி விட்டது! ஆகம சாத்திரத்தில் அர்ச்சனை என்று சொன்னது 8 நாமாக்களை சொல்லச்சொல்லித்தான்! சமீபத்தில் சிவனாருக்கு பத்தாயிரம் நாமாக்கள் என்று ஒரு புத்தகமும் கிடைத்து இருக்கிறது.

சரி ஒரே பெயரையோ அல்லது பல பெயர்களையோ அதற்கு என்று ஒரு நேரம் ஒதுக்கி திருப்பித்திருப்பி சொல்வதையே ஜபம் என்கிறார்கள். இந்த ஜபத்தை விடாமல் செய்து வர நாளடைவில் அது எப்போதுமே ஓட ஆரம்பித்துவிடும். மனது வெளி விவகாரங்களில் ஈடு படும்போது கூட அப்படி ஓடும். தேவையான நேரத்தில் வெளிப்படும்.

என் நண்பர் ஒருவர் ஒரு முறை லிப்டில் மாட்டிக்கொண்டார். மின் சப்ளை நின்று போய்விட்டது. அந்த சமயத்தில் நாம ஜபம் உதவிக்கு வந்த கதையை சில பதிவுகளுக்கு முன்   சொல்லி இருக்கிறேன்.

இப்படி ஜபம் அஜபா ஜபமாக ஆகிவிட்டால் இறைவனுடன் நமக்கு ஒரு லிங்க் கிடைத்துவிட்டது.

அதை மேலும் வலுவாக்கிக்கொள்ளலாம்!

இன்னொரு கோளாறான சிந்தனை - 3

சில நாட்களுக்கு முன் ஒரு விவாதத்தில் ஒருவர் சொல்லிக்கொண்டு இருந்தார்… யார் கடவுள் என்கிறதிலேயே நிக்கிறேன். சாதாரணமாக யாருக்கும் வலிந்து நானாக எதையும் சொல்வது பழக்கம் இல்லை என்பதால் அதை அங்கேயே விட்டுவிட்டேன். 

ஆனால் பொதுவாக சொல்லலாம் இல்லையா?

யார் கடவுள் என்பதற்கு ஒரு விளக்கம் அவசியம்தான். ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு கான்சப்ட் இது குறித்து இருக்கிறது. 

சிலர் ஒரு பெயரை சொல்லி அவரே கடவுள் என்பர்.  சிலருக்கு குறிப்பிட்ட கோவிலில் அது இருக்கிறது. சிலர் நமக்கு மீறிய ஒரு சக்தி என்பார்கள். என் பேத்தியை கேட்டால் ஆனை உம்மாச்சிதான் உம்மாச்சி என்பாள்!

இஸ்லாமியர் அல்லா என்பர். கிறிஸ்துவர்கள் பிதா என்பர். சிலர் மேக்கர் – maker- என்பர். 
யார் எப்படி சொன்னாலும் அந்தப் பெயரையும் உருவத்தையும் தவிர்த்துவிட்டு பார்த்தால் ஒரே விஷயம்தான் எஞ்சுகிறது.

கடவுள் எல்லா காலத்திலும் இருப்பவராக இருக்க வேண்டும். அவர் எங்கும் நிறைந்தவராக இருக்க வேண்டும். அவர் எல்லாம் வல்லவராக இருக்க வேண்டும்.
யோசித்து பார்த்தால் இதில் இறைவனிடம் நாம் எதிர்பார்க்கக்கூடிய எல்லாம் அடங்கிவிடுகிறது. 

கடவுளிடம் நாம் ஒன்றை வேண்டிப்பெற்று அதை தர நாளை அவர் இருக்க மாட்டார் என்றால் பயனில்லை. நேற்று அவர் இல்லை இன்று இருக்கிறார் என்றால் அதிலும் சாரமில்லை. 

சமீபத்தில் வலையில் படித்த ஒரு குட்டிக்கதை. இரண்டு பேர்கள் ஒரு சிறுவனிடம்  ஜீசஸ்தான் கடவுள். அதனால நீ அவர்கிட்ட வந்துடு என்றனர். பையன் கேட்டான். ஜீசஸ் எப்ப பொறந்தார்?
டிசம்பர் 25 ஆம் தேதி.
அப்ப டிசம்பர் 24 ஆம் தேதி யார் கடவுள்?

ஆக கடவுளுக்கு ஆரம்பம் இருக்கக்கூடாது. இருந்தால் அவரை படைத்தது யார்? அந்த படைத்தவரை படைத்தது யார் என்ற கேள்வி முடிவில்லாமல் எழும்!

அதே போல கடவுளுக்கு அப்பாற்பட்டு ஒரு விஷயம் இருக்க முடியும் என்பதும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாததாக இருக்கிறது. அப்படி இருந்தால் அது கடவுளின் ஆதீனத்துக்கு உட்பட்டு இருக்காதே?

ஆகவே அவர் எங்கும் நிறைந்தே இருக்க வேண்டும்.

இது இரண்டும் இருந்தும் எல்லாம் வல்லவராக இருக்கவில்லை என்றால் நமக்கு பிரயோசனமில்லையே? எங்கும் நிறைந்து இருப்பது தன்னைத்தானே கட்டுப்படுத்திக்கொள்ள முடியாமல் இருக்காதே? கட்டுப்படுத்திக்கொள்ள முடியும் என்றால் எதையும் செய்ய முடிய வேண்டுமே?

ஆக கடவுள் முக்காலத்திலும் இருக்கும் எங்கும் நிறைந்த, எல்லாம் வல்ல வஸ்துவாகும்.
எங்கும் நிறைந்த என்றால் என்னிலும் இருக்க வேண்டுமே? அப்படி இருந்தால் ஏன் என்னிடம் எல்லாம் வல்லத் தன்மை இல்லை? என் சிறு சிறு ஆசைகளைக்கூட நிறைவேற்றிக்கொள்ள முடியாமல் அல்லவா இருக்கிறேன்?

விடையை அடுத்த பதிவில் பார்க்கலாம்.

இன்னொரு கோளாறான சிந்தனை -2

  போன போஸ்டை தொடர....

நாம பெரும்பாலான நேரம் இறைவனுடன் இருந்து கொண்டு அவசியமான நேரம் உலக

வாழ்க்கையில இருந்து பார்த்தால் என்ன? ந்னு கேட்டு இருந்தேன். அது இந்த புல் மேயற நேரம்தானா? இல்லைன்னா அப்படி மாத்திக்க முடியுமா? எப்படி?
 அப்படி இருந்தா எவ்வளோ நல்லா இருக்கும்!

 அப்படி முடியும்ன்னுதான் தோணுது.
சிசுவுக்கு என்ன எண்ணங்கள் இருக்க முடியும்? சிசுவா இருந்தபின் அது நமக்கு மறந்து போயிடறதாலே அது நமக்குத்தெரியாது. ஆனால் சிலர் சிசுக்கள் இறைவனுடன் ஒரு தொடர்பில இருக்கறதாவும் பின் நாட்களில அது போயிடறதாவும் சொல்கிறாங்க. இதை விட்டுடலாம்.

ஜபம் செய்கிறவங்க ஒரு விஷயம் கவனிச்சு இருக்கலாம். பல நாட்களா ஜபம் செய்கிறவங்களுக்கு புரியும். மனம் ஒருமைப்படாம எங்கோ வழக்கம் போல போயிடும். திடீரென்று ”என்னடா என்னென்னவோ யோசித்துக்கொண்டு இருக்கிறோம்? ஜபத்துக்கு இல்லே உட்கார்ந்தோம்”ன்னு தோணி ஒவ்வொரு முறையும் கொஞ்சம் பிரயாசைப்பட்டு திருப்பி மனசை ஜபத்துக்கு கொண்டு வர வேண்டும்.சில காலத்துக்குப்பின் இப்படி ஆகும்போது ஜபத்திலிருந்து விலகி விட்டோம் என்று புரிந்து திருப்பி மனசை பார்க்கும்போது ஆச்சரியத்திலும் ஆச்சரியமாக அங்கே ஜபம் ஓடிக்கொண்டு இருக்கும்! மனசில அது வேற ப்ளேன்! இதைத்தான் அஜபா ஜபம் என்பர். இதுவே பழக்கமாகிவிட்ட பின்னர் அதுவே தானே சமயத்தில் வெளிவந்து உதவும். லிப்டில் மாட்டிக்கொண்டு தவித்த நண்பர் ஒருவர் ”அந்த சமயத்தில் நினைவுக்கு வந்தது எல்லாம் ராம ஜபம் ஒண்ணுதான்” என்றார். அவர் மயக்கமடைந்து விட்ட போதிலும் எப்படியோ சிலர் வந்து லிப்ட்டை திறந்து அவரை வெளியே கொண்டு வந்துவிட்டனர்!

அப்பைய தீக்ஷிதர் என்கிற பெரிய சிவபக்தர் சுமார் முந்நூறு வருடங்களுக்கு முன்பு விரிஞ்சிபுரத்திற்கு பக்கத்தில் இருந்தார். அவருக்கு ஒரு சந்தேகம். என் மனசு எப்பவும் இறைவனையே நினைத்துக்கொண்டு இருக்கிறதா இல்லையா என்று. அதை சோதிக்க தான் சொல்வதை எல்லாம் எழுதிக்கொள்ள வேண்டுமென்று சீடர்களுக்கு சொல்லிவிட்டு ஊமந்தங்காயை சாப்பிட்டுவிட்டு உன்மத்த நிலையில் தான் சொன்னதை - சீடர்கள் பதிவு செய்து வைத்ததை பார்க்கும் போது சிவனைக்குறித்து 50 பாடல்கள் இயற்றி இருந்தாராம்! சுவையான இந்த கதையை இங்கே படிக்கலாம். 
அதனாலத்தான் சொல்கிறேன், பயிற்சியால நாம் எப்போதும் என்ன நினைக்கிறோம் என்பதை நாமே நிர்ணயிக்கலாம். சுலபமில்லை, சிரம சாத்யம்தான். ஆனால் வொர்த் என்று என்று தோன்றுகிறது!

இன்னொரு கோளாறான சிந்தனை!

 நான் சப்ஸ்க்ரைப் செய்யற ஒரு தளத்துலேந்து நேத்து ஒரு சுவாரசியமான துண்டு செய்தி. இந்த சுட்டியில படிக்கலாம்.
நம் மனக்குதிரை அடிக்கடி புல் மேயப்போயிடுதுன்னு நம்ம எல்லாருக்கும் தெரியும். இந்த புல் மேயற சமாசாரம்தான் ‘டிபால்ட்’ வேலை என்கிறார் ஆராய்ச்சியாளர்.
ஆராய்சிக்காக பெட் ஸ்கேன் செய்யறாங்க. அது மூளையின் எந்த பகுதி செயலில இருக்குன்னு காட்டும். கணக்கு போடறாங்கன்னா அதுக்கான ஒரு பகுதி. ஓவியம் வரையறாங்கன்னா அதுக்கான ஒரு பகுதி. இந்த மாதிரி ஒவ்வொரு விதமான வேலை செய்யறப்பவும் எந்த பகுதி மூளை பயனாகுதுன்னு ’மேப்’ போட்டு வெச்சிருக்காங்க. இரண்டு வேலைக்கு நடுவில என்ன நடக்குதுன்னு ஆராய்சி செய்தப்ப ஒரே மாதிரி புல் மேயுதுன்னு தெரிஞ்சதாம். இந்த புல் மேயப்போறது ரெண்டு வேலைகளுக்கு இடையில் கொஞ்ச நேரமே இருந்தாக்கூட நடக்குதாம். வரிசையா கணக்கு போட வேலை வெச்சுட்டு இரண்டு கணக்குகளுக்கு நடுவில வித்தியாசமா இடைவெளி விட்டு ஆராய்ஞ்சு கண்டு பிடிச்சு இருக்காங்க. அந்த சமயத்துல “நீ என்ன நினைச்சுகிட்டு இருந்தே?”ன்னு கேட்டு பதிவு செய்து கடைசில தன்னைப்பத்தியோ, இன்னொருவரைப்பத்தியோ அல்லது தனக்கும் அந்த இன்னொருவருக்கும் உள்ள உறவைப்பத்தியோ சிந்தனை செய்கிறோம்ன்னு கண்டு பிடிச்சு இருக்காங்க.

அட, இப்படி சில சமூக உறவுகள் உருவாயிடுத்து, அதனால இப்படி நினைக்கிறோம்ன்னா அப்படி இல்லையாம். பிறந்து ரெண்டு நாள் ஆன குழந்தை மூளை கூட இதே மாதிரி செயல்களை காட்டுது. ரெண்டு வாரமான குழந்தைகளோட மூளை செயல்பாட்டும் வயசானவங்க செயல்பாடும் இந்த வித செயல்களில் ஒரே மாதிரி இருக்காம். அதுகளுக்கு கண்களை போகஸ் பண்ணக்கூட முடியாது. என்ன சமூக நினைப்பு இருக்க முடியும்? அதனால சமூக உறவுகள் இதன் காரணம் இல்லை. புல் மேயறது மூலமான செயல். அப்புறமா அதுல இந்த விஷயங்கள் வந்து உட்கார்ந்து கொண்டு இருக்கு என்கிறாங்க.

அது சரி, இந்த விஞ்ஞான ஆராய்ச்சிக்கும் ஆன்மீகத்துக்கும் என்ன சம்பந்தம்?

முன்னே மாத்தி யோசி ந்னு ஒரு பதிவு எழுதி இருந்தேன். அதுல

நாம பெரும்பாலான நேரம் இறைவனுடன் இருந்து கொண்டு அவசியமான நேரம் உலக

வாழ்க்கையில இருந்து பார்த்தால் என்ன? ந்னு கேட்டு இருந்தேன். அது இந்த புல் மேயற நேரம்தானா? இல்லைன்னா அப்படி மாத்திக்க முடியுமா? எப்படி?
 அப்படி இருந்தா எவ்வளோ நல்லா இருக்கும்!

 

தீபாவளி நல்வாழ்த்துகள்!

நமஸ்காரம் எல்லோருக்கும்! கங்கா ஸ்நாநம் ஆச்சா?
நீண்ட கால இடைவெளிக்குப்பின் சந்திக்கிறேன்!

நபர் அஷ்வின் கூகுள் ப்ளஸ் இல் ஒரு பதிவு இட்டு இருந்தார்!

மனதை கவர்ந்த பதிவு.
சற்றே யோசித்துப்பார்த்தால் இதில் எவ்வளவு நியாயம் இருக்கிறது என்று உணரலாம்.

பெரும்பாலோருக்கு தங்களிடம் உள்ள குறை தனக்கே தெரிந்துதான் இருக்கிறது!  மனம் நம்மை அப்படி ஆட்டிப்படைக்கிறது! கோபப்படுதல், சோம்பேறித்தனம் என்று பெரிய பட்டியலே தயாரிக்கலாம். இது எல்லாம் இருக்கக்கூடாது என்றும் நன்றாகவே தெரிகிறது. இருந்தாலும் நம்மால் சாதாரணமாக அப்படி மாற்றிக்கொண்டு இருக்க முடியவில்லை. வெகு கால ப்ரயாசைக்குப்பிறகு சற்றே மாற்றிக்கொள்ள முடிகிறது. இது இப்படி இருக்க நாம் சொன்னபடி மற்றவர்கள் தம்மை மாற்றிக்கொள்ளவில்லை என்று புகார் செய்கிறோம்! கோபப்படுகிறோம்; திட்டுகிறோம்; சண்டை போடுகிறோம்! அதிலும் அநியாயம் குழந்தைகளை இந்த காரணத்துக்காக திட்டுவது! பலருக்கும் அதை மென்மையாக சொல்லி புரியவைத்து பழக்கத் தெரிவதில்லை!

ஏன் நம்மால் புத்திக்கு தெரிந்த ’நல்ல’ வழியில் நடந்துகொள்ள முடிவதில்லை?
இதற்கு காரணம் வாசனை!
வாசனைன்னா தீபாவளி பலகார வாசனை இல்லை! :-)
கொஞ்சமே கொஞ்சம் விரிவாக பார்க்கலாம்.

புதிதாக ஒரு காரியம் செய்கிறோம். புரியாத விஷயம் என்பதால் ஆரம்பத்தில் ஜாக்கிரதையாக கவனமாக செய்வோம். அதை திருப்பித்திருப்பிச்செய்ய அதில் ஒரு ’ப்லூயன்ஸி’ ஏற்படுகிறது. பல முறை செய்ததை ’அசால்டாக’ முழு கவனம் கொடுக்காமலே கூட செய்து விடுவோம். அதாவது செய்கையில் ஒரு பழக்கம் உண்டாகிவிட்டது! இதை பண்புப்பதிவு - சம்ஸ்க்ருதத்தில் சம்ஸ்காரம்- என்போம். இதுவே நாளாக ஆக உள்ளே ஊறிப்போய்விடுகிறது. இப்படி பலப்பட்ட சம்ஸ்காரம்தான் வாசனை. இது அந்த ஜன்மத்தில் மட்டும் இல்லாமல் அடுத்தடுத்த ஜன்மங்களிலும் வருகிறது.

புரிவதற்காக ஒரு மோசமான உதாரணத்தை பார்க்கலாம். ஒருவன் ஏதோ அவசியம் ஏற்பட்டு திருடுகிறான். முதல் முறை பயந்து கொண்டே திருடுவான். அடுத்த முறை அவ்வளவு பயமில்லாமல்; சில முறை ஆனதும் பயமே இல்லாமல்; இன்னும் சில காலம் சென்றபின் ஆட்டோமேடிக் ஆக!

இதுதான் சிலர் சில விஷயங்களை ஏன் சட்டென்று பிடித்துக்கொண்டு சிறப்பாக செய்கிறார்கள் என்பதற்கான விளக்கம். சிலருக்கு பாட்டு பாடுவது சட்டென்று வருகிறது. சிலருக்கு நடனம். சிலருக்கு திருடுவது! :-))

இந்த வாசனை பலமானது. இதன் படி ஒரு விஷயத்தை செய்யாமல் இருக்க முடியாது. ஒன்றுமில்லாத விஷயத்துக்கு கோபப்பட்டே பழகியவர் அப்படி கோபப்பட்டுக் கொண்டேதான் இருப்பார். அப்படி இல்லாமல் அவர் இருப்பது ஏறத்தாழ இயலாத காரியம்.

இயலாது என்றால் அப்படியே விட்டுவிட வேண்டியதுதானா?
இல்லை. மாற்ற வேண்டிய வாசனை என்று நன்றாகத் தெரிந்தால் அதை மாற்ற முயற்சிகள் செய்தே ஆக வேண்டும். மரத்தில் அடித்த ஆணியை பிடுங்க, அடித்த திசைக்கு எதிர் திசையில் சக்தியை செலுத்த வேண்டும். அது எப்போது பிடுங்கப்படும்? தேவையான சக்தியை பயன்படுத்திய பின்! தேவையான சக்தி எது? அது ஆளுக்கு ஆள் மாறுபடும்! ஆணி அடிக்கப்பட்ட மரத்திந்தன்மை; ஆணி பதிந்து இருக்கும் ஆழம் ஆகியவற்றை பொருத்தது!

இதை நடைமுறை வாழ்கையில் கொண்டு வருவது எப்படி?
எதானாலும் உடனே பழக்கப்பட்ட வழியில் காரியத்தை செய்யாமல் “நோ” என்று சொல்லிவிட வேண்டும்!
அப்புறம் புத்தியை பயன்படுத்தி இந்த வழி சரிதானா என்று பரிசீலனை செய்து காரியத்தை செய்ய வேண்டும். இப்படி செய்ய செய்ய இந்த வாச்னைகள் தேய்ந்து காணாமல் போகும்!
இதையே வாசனா க்‌ஷயம் என்கிறார்கள்!

நம்மில் இருக்கும் அகந்தையும் அசுரத்தனமும் பல விஷயங்களை இந்த வாசனைகள்படி செய்து கொண்டுப்போக காரணம். இதை நினைவுறுத்தவும் அந்த அகந்தையை அழித்துக்கொல்லவுமே சில பண்டிகைகள் வருகின்றன. அவறுக்கு சில வழி முறைகள் சொல்லப்பட்டுள்ளன. தீபாவளியும் அது போன்ற ஒரு பண்டிகையே. அகந்தை அழிந்து நாம் நலம் பெற ஆண்டவனை வேண்டுவோம்! அவர் நம் எல்லோருக்கும் நலம் அளிப்பாராக!