Pages

Wednesday, May 24, 2017

ஆன்மீக விசாரம் - 12





மனசை வீணா அலைக்கழிக்க வேண்டாம். ஏதேனும் யோசிக்கணும்ன்னா அது வொர்தியா இருக்கணும். இதை இப்ப யோசிச்சு என்ன செய்யப்போறோம்? ஒண்ணுமில்லைன்னு பதில்ன்னா யோசிக்க வேணாம். இந்த ரூலை அப்ளை பண்ணப்பண்ண பலதும் ஒண்ணும் பிரயோஜனமில்லைன்னு அடிபட்டுப்போகும். ஆரம்பத்துல புத்தியை பயன்படுத்தி இதை செய்ய வேண்டி இருந்தாலும் காலப்போக்கில இது ஆடோமேடிக்கா நடக்கும். போகப்போக எண்ணங்கள் குறைவாயிடும்.
இந்த மாதிரி ப்ராக்டிஸைத்தான் ஞான யோகத்தில நித்யாநித்ய வஸ்து விவேகம்ன்னு சொல்வாங்க. நித்ய அநித்ய வஸ்து. பிரயோஜனமில்லாத விஷயத்தை யோசிக்கிறது வீண்; அதால ஒண்ணும் நடக்கப்போறதில்லை. அது அநித்ய வகை.
மனசு ஆனை மாதிரி; அதுக்கு எதாவது செஞ்சு கொண்டே இருக்கணும். பாகன் ஒரு சின்ன குச்சியை அது கிட்ட கொடுத்துடுவானாம். பெரிய பெரிய மரத்தை எல்லாம் கூட அனாசயமா தூக்கிண்டு போகிற இந்த ஆனை அந்த சின்ன குச்சியையை துதிக்கையில பிடிச்சுண்டு அது பாட்டுக்கு இருக்குமாம். அதே போல மனசுக்கும். வேலைதானே? நா கொடுக்கிறேன், இந்தான்னு வேலையை கொடுத்துட்டா அது பாட்டுக்கு அதை பார்த்துக்கொண்டு இருக்கும். அப்படி என்ன வேலை கொடுக்கறது? ஆரம்ப காலங்களில மந்திர ஜபம் நல்ல வேலை. அது உபதேசமான மந்திரமோ அல்லது யாரும் செய்யக்கூடிய நாம ஜபமோ, எப்படி வேணுமானாலும் இருக்கட்டும். ஆரம்பத்திலே மத்த எண்ணங்களே அதிகமா வந்து போகும். சளைக்காம அதெல்லாம் அப்புறம் ஆகட்டும்; இப்ப மந்திர ஜபம் மட்டுமேன்னு சொல்லிண்டு திருப்பித்திருப்பி தொடரணும். நாளடைவில அது பாட்டுக்கு ஒரு தனி ட்ராக்ல ஓடிண்டு இருக்கும்! வேற ஏதோ சிந்தனைகள் வந்து அடச்சீ ஜபத்துக்கு இல்லே உக்காந்தோம்ன்னு பாத்தா இந்த மந்திரம் பாட்டுக்கு ஒரு லெவல்ல ஓடிண்டு இருக்கும். இந்த ஆட்டம் பாட்டம் எல்லாம் முடிஞ்சு ஏதோ ஒரு ஸ்டேஜ்ல மந்திரம் அதோட ரிதம்ல அதோட ஸ்பீட்ல ஓடும். அப்புறம் நமக்கு வேலையில்லை. சும்மா உக்காந்துண்டு அதை கவனிக்கறது மட்டுமே வேலை! இந்த ருசி கிடைச்சுட்டா, ஆஹா!
பல வருஷங்களுக்கு முன்னே ஸ்வாமி தயாநந்தர் சொல்லிக்கொடுத்த டெக்னிக் மனசை அமைதிப்படுத்தும். அது பெரிய வேலை ஒண்ணுமில்லை; இருந்தாலும் தொடர்ந்து செய்ய பயிற்சி வேணும். வேடிக்கையா இருக்கே? என்ன அதுன்னா…
'அமைதியா' ஒரு இடத்தில உக்காந்து கொண்டு கண்களை மூடி பெரிய மூச்சு இழுத்துவிட்டு மனசை கவனிக்க ஆரம்பிக்கணும். என்ன யோசிச்சுக்கொண்டு இருக்கோம் இப்ப? இப்படி கவனிக்க ஆரம்பிச்சா அது அமைதியாயிடும்! அமேசிங்!
பின்னே எங்கேப்பா கேட்ச்? இதுக்கு என்ன பெரிய பயிற்சின்னா….
அது அங்கேயே நிக்காது. கவனம் சிதறி அடங்கி இருக்கிற மனசு எப்போ பிச்சுண்டுதுன்னு தெரியாம அது பாட்டுக்கு நடந்துடும்!
இந்த கவனம் வைக்கிறது என்கிறதுதான் நமக்கு அவ்ளோ கஷ்டமா இருக்கு. சின்ன பசங்களை கான்சென்ட்ரேட் பண்ணுன்னு நாம பாட்டுக்கு சொல்லுவோம். ஆனா அதை செஞ்சு பாத்தாத்தான்…. ஹிஹிஹிஹி… கஷ்டமாத்தான் இருக்கு!
அதுக்கு ஒரு சின்ன பயிற்சி. என் அண்ணன் செய்யறதை பார்த்து இருக்கேன்.
ஒண்ணுலேந்து நூறு வரை எண்ணுங்க!
தூ! இதென்ன பிசாத்து வேலைன்னு சொல்றீங்களா? ஒரு சின்ன கண்டிஷன். ஆட்டோமேடிக்கா தடதடன்னு சொல்லிண்டு போகாம மெதுவா ஒவ்வொரு நம்பர் சொல்லறதையும் நினைவுல வெச்சுக்கற மாதிரி சொல்லிண்டு போகணும்! அஹா! முயற்சி பண்ணிப்பாருங்க!

Tuesday, May 23, 2017

ஆன்மீக விசாரம் - 11






என்னால இன்னும் முடியும்ன்னு நினைக்கறவங்க மனசை புத்தியால கண்ட்ரோல் பண்ணப்பார்க்கலாம். ரெண்டும் ஒண்ணுதானே? ஆமாம். புத்தி என்கிறது ஸ்திரமான ரூபம்; மனசு என்கிறது சலனப்படற ரூபம். இதுல ஒரே நேரத்துல ரெண்டு ஸ்திதியிலேயும் இருக்க முடியுமா? ம்ம்ம்ம்…. முடியலாம். இருந்தாலும் ஒண்ணுதான் டாமினெண்ட்டா இருக்கும். அது மனசா இல்லாம புத்தியா இருக்கும்படியா பாத்துண்டா போதும்.
இதுக்குப்பார்வை மாறணும். நம் வாழ்க்கையை வேத்து மனுஷனா பார்க்கக் கத்துக்கணும். இதைத்தான் சாட்சி பாவம் என்கிறாங்க. இப்படி நடக்கறதா? ஐயோ இப்படி நடக்கறதே இது எனக்கு சௌகரியமில்லையேன்னு புலம்பறது மனசு. ஓஹோ! இப்படி நடக்கறதா? அது எனக்கு சௌகரியமில்லை. மாத்த முடியுமா? முடியும்னா எப்படி? இந்த ரீதியில போகிறது புத்தி. இதுல உணர்ச்சிகள் மேலோங்காது என்கிறதால பிரச்சினைகள் குறையும். ஆனா பொதுவா மனிதனுக்கு இந்த உணர்ச்சிகள் இல்லாம இருக்கறது பிடிக்கறதில்லை. என்ன இது, மெஷின்தனமான வாழ்க்கை என்பாங்க!
இன்னொரு வழி எண்ணங்களை படிப்படியா குறைத்துக்கொண்டே போவது. கடைசியா அடைய வேண்டிய நிலை மனமில்லா சாந்த நிலை.
மனசு ரொம்பவே பவர்புல் என்பார் ஸ்வாமி சிவானந்தர். நினைத்தது நடக்கும்.
'ஹாஹ்ஹாஹ்ஹா! எத்தனை நினைச்சு இருப்பேன்? ஒண்ணு கூட நடக்கறதில்லை' ன்னு பலரும் ஆட்சேபனை சொல்லலாம். பிரச்சினை என்னன்னா நினைப்பு ஒண்ணா மட்டும் இருக்கறதில்லை! ஒண்ணை விரும்பின மாத்திரத்தில் அடுத்தது க்யூவில் வந்து நிக்கும். சின்மயானந்தா சொல்லுவார் ' உன் மனசில் அது வேணும்ன்னு நினைக்கிறாய். ரைட், அதை கொண்டு வரேன்னு மனசு கிளம்பும். அது கொஞ்ச தூரம் போகிறதுக்குள்ள எனக்கு இது வேணும்ன்னு இன்னொரு ஆசை வரது. சரி அதை விட்டுட்டு இதை கொண்டு வரேன்னு மனசு திசை திரும்பறது. சீக்கிரமே அடுத்த ஆசை வந்துடும். இதனால மனசு சுத்திண்டே இருக்குமே ஒழிய அதால எதையும் சாதிக்க முடியாமப் போகும்.'
உண்மைதானே! நமக்கு ஆசைகள் கொஞ்சமா நஞ்சமா? லோகத்தில பார்க்கிற எதானாலும் அது எனக்கு வேணும்ன்னு தோணிண்டே இருக்கும்! காந்தி சொல்லுவார் 'இந்தியாவில குறைந்த பட்ச தேவைகளை எல்லாருக்கும் நிறைவேத்த முடியும். அத்தனை வளம் இருக்கு. ஆனா ஒத்தனோட எல்லையில்லாத எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேத்த இந்த உலகமே போறாது!'
அதனால நம்மோட விருப்பங்களை குறைக்க குறைக்க அது நிறைவேறும் சாத்தியம் அதிகமாகும்.
அதே போல எண்ணங்களை குறைக்கக்குறைக்க அவை வலுப்பெறும். ஒரு பார்வையில் பார்க்கிறதோட சாதக பாதகங்கள் புரிந்துபோகும். என்ன செய்யணும் என்கிறது தெளிவா இருக்கும். படிப்படியா எண்ணங்களை குறைத்து எண்ணங்களில்லாத நிலைக்கு போவதே நோக்கம். மாறாக நாம என்ன செய்யறோம்? நமக்கு சம்பந்தமில்லாத பல விஷயங்களையும் போட்டுக்குழப்பிக்கறோம். ட்ரம்ப் என்ன செய்தால் நமக்கு என்ன? டீம் ஏ ஜெயிச்சா என்னா தோத்தா என்ன? இன்னார் அரசியலுக்கு வந்தா என்ன வராட்டா என்ன? பல விஷயங்கள் நமக்கு சம்பந்தமே இல்லாதவை. சிலது அப்படி இருந்தாலும் நம்மால எதுவும் செய்ய முடியாதவை. உலகத்தைப்பார்த்து இது இப்படி இருக்கே அது அப்படி இருக்கேன்னு புலம்பறவங்க ஒண்ணுத்தையும் சாதிக்கப்போறதில்லை. சமூக வலைதளங்களில சர்வ சாதாரணமா இதை பார்க்கிறோம். ஏதோ ஒரு சம்பந்தமில்லாத சின்ன விஷயத்தை வெச்சுக்கொண்டு குடுமிப்பிடி சண்டையே நடக்கிறது. நடப்பு சமாசாரமா இருந்தாக்கூட பரவாயில்லே. குலோத்துங்க சோழன் இப்படி செஞ்சானா இல்லையா? அது சரியா தப்பா? யோவ்! தெரிஞ்சு இப்ப என்ன செய்யப்போறே?
ரைட் ரைட் இத்தோட நிறுத்திக்கலாம். எடுத்த விஷயம் புரிய இது போதும். மனசை வீணா அலைக்கழிக்க வேண்டாம்.

Monday, May 22, 2017

ஆன்மீக விசாரம் - 10





அடிப்படையில ஆன்மீகம் மனசை கையாளுவதுதான். மனசுன்னு ஒரு திரை முன்னே இருக்கும் வரை உள்ளே இருக்கிற தெய்வீகம் ஒளி விடறது இல்லை. அஹங்காரம் இருக்கிற வரை 'ஜீவன்'னும் அஹங்காரம் போய்விட்டதை 'பரம்'ன்னும் சொல்கிறோம். அதாங்க ஜீவாத்மா பரமாத்மா. ஜீவன் நான்னு நினைச்சுண்டே இருக்கும் வரைதான் பிரச்சினைகள் எல்லாம். நான் போய் விட்டா பலதும் சரியாகப்போயிடும். இதுக்குத்தான் ரமணர் எப்பவும் கேள்வி கேக்கற நீ யாரு? என்கிற ரீதியில பதில்களை கொடுப்பார்.
ஆனா அது அவ்வளவு சுலபமாவா இருக்கு?
இமாலயத்துல சாது ஒத்தர் யாத்திரை போனார். போகிற வழி எல்லாம் சிவோஹம் சிவோஹம்ன்னு சொல்லிண்டே போனாராம். மேலே போகப்போக குளிர் தாங்கலை. சிவோஹம்ன்னு சொல்லிண்டு இருந்தவர் இப்ப ஜீவோஹம் ஜீவோஹம்ன்னு சொல்ல ஆரம்பிச்சுட்டாராம்!
ரொம்ப முன்னேறினவர்களுக்கே இந்த கதிதான்.
ஸோ என்ன செய்யலாம்?
முதல் படியா மனசை மடை மாத்தி விடக்கத்துக்கலாம். எப்பவுமே வெளி உலகத்தையே சுத்தி வந்துகிட்டு இருக்கும் இந்த மனசை பகவான் பக்கம் செலுத்தி விடலாம். கோப தாபங்கள் நம்மை அவ்வளோ சுலபமா விட்டு போகிற மாதிரி இல்லை. ஆசாபாசங்கள் எப்பவும் இருக்கவே இருக்கு. ரைட். இது எல்லாத்தையும் பகவான் பக்கமே திருப்பிடுவோம். இது பக்தி மார்க்கம். சண்டை போடணுமா? பகவான் கூட சண்டை போடு. எனக்கு இப்படி ஏன் நடக்கலை அப்படி ஏன் நடக்கலை, இது ஏன் கிடைக்கலைன்னு இருக்கற எல்லா தாபங்களையும் அவன்கிட்டேயே சொல்லு. (கொடுத்தாலும் கொடுத்துடுவான், ஜாக்கிரதை! அது நம்ம நல்லதுக்கு இல்லாம இருக்கலாம்.) சின்ன வயசில ஒரு சினிமா பார்த்தது. ரங்காராவ் பெருமாள்கிட்ட 'இன்னைக்கு மாடு கன்னு போட்டுது' ரீதியில எல்லாத்தையும் ரிபோர்ட் பண்ணுவார். அது போல! என்ன படம்ன்னு கேக்கறீங்களா? யாருக்கு நினைவு இருக்கு? சினிமா எக்ஸ்பெர்ட் கீக்காவுக்கு இருக்கலாம்.
ஏதோ ஒரு ஸ்டேஜ்ல ச்சே! இப்படி எல்லாமா பகவான்கிட்ட கேக்கறதுன்னு தோணலாம். அப்புறம் நாம் கேக்கற விஷயம் மாறிப்போகலாம். சுய நலம்ன்னு இல்லாம பொது நலத்துக்கு கேட்கலாம். மெதுவா அதுவும் குறைஞ்சு போய் 'அவனுக்குத்தெரியாதா என்ன எப்போ வேணும்ன்னு' அப்படின்னு தோணிப்போய் கேக்கறதையே நிறுத்திடலாம். அவன் பக்கம் கவனத்தை திருப்பிட்டாப்போதும்; காலப்போக்கில மெதுவா நாம முன்னேறிடுவோம். என்ன கிடைக்கறதோ அது பகவத் ப்ரசாதம்ன்னு ஏத்துண்டு இருப்போம். இது ஒரே ஜன்மாவிலேயும் நடக்கலாம்; சில ஜன்மாக்கள் ஆனாலும் ஆகலாம். அவரவர் கர்மாவை பொருத்தது.
வேற என்ன செய்ய முடியும்?

Friday, May 19, 2017

ஆன்மீக விசாரம் - 9





இந்த பிரச்சினைகள் எப்ப வரும்?
ஒருவன் பிறக்கும் போதே எந்த நேரத்தில் என்ன நடக்கும்ன்னு நிர்ணயம் ஆயிடும்ன்னு கடலங்குடி நடேசையர் சொல்லறார். அதாவது 20 வயசிலா 80 வயசிலா என்கிறது போல. படிப்புக்கு அனுகூலமான நேரம் பத்து வயசில வராம 50 வயசில வந்து என்ன பிரயோசனம்? பணம் சம்பாதிக்க யோகம் 20 -30 ல வராம 60 ல வந்து என்ன பிரயோஜனம்? அதைப்பத்தி கவலைப்படாம அந்த அந்த நேரம் வந்து போகும். நல்ல ஜோசியர்கள் இதை கணிக்கிறார்கள். அதனால் கொஞ்சம் வழி காட்ட முடிகிறது. கூடவே ப்ராயச்சித்தங்களால தீருமா இல்லையான்னு அவங்களால சொல்ல முடியும்ன்னு நினைக்கிறேன். ரீடிங் எல்லாம் சரியா இருந்தாலும் டிவைன் இன்டர்வென்ஷன்னு ஒண்ணு இருக்கவே இருக்கு; ப்ரெடிக்ட் பண்ணதுக்கு மாறா நடக்க முடியும் என்கிறார் நண்பர் ஸ்வாமி ஓங்கார். இதையும் நினைவு வெச்சுக்கலாம்.
போகிற போக்கில…. 'நடக்கறதுதான் நடக்கும்ன்னா, பின்ன எதுக்கு ஜோசியம்?’ ன்னா ...
மனசை திடப்படுத்திக்க பிரயோஜனமாகும். ஒண்ணு இது நடக்காது விடுன்னோ அல்லது சீக்கிரம் சரியாயிடும்ன்னோ மனசு ஆறுதல் அடையலாம். தட்டுத்தடுமாறி டிகிரி முடிச்சவனை மேலே படிக்க வைக்கிறதா இல்லை பிசினஸ் வெச்சுக்கொடுக்கறதா போன்ற சிலதுக்கு பிரயோஜனமாகும். பசு மாட்டை கட்டி இருக்கும் கயிறு அனுமதிக்கும் அளவுன்னு ஒரு தியரி பாத்தோமில்லையா? அது படி சில வரையறைக்குள்ள நம் வாழ்க்கையை கொஞ்சம் சீரமைச்சுக்கலாம்.
ப்ராயச்சித்தங்கள் பத்தி லிஸ்ட் கேட்டாங்க. இங்கே எதுக்கு அதுன்னு தோணித்து. எந்த டிவி சானலும் காலையில அது போல ஒரு ப்ரோக்ராம் போடுது. எந்த ஆன்மீக பத்திரிகையை எடுத்துக்கொண்டாலும் அது மாதிரி ஏதாவது எழுதறாங்க. மேலும் எல்லா பத்திரிகையும் ஒரு ஆன்மீக மலர் வெளியிடுது! அங்கே கிடைக்கும்.

Thursday, May 18, 2017

ஆன்மீக விசாரம் - 8





போன ஜன்மத்திலே நாம் பாபமே பண்ணலைன்னா இப்ப பிறந்தே இருக்க மாட்டோம். இதை எல்லாம் படித்துக்கொண்டு இருக்கவும் மாட்டோம். இதை படித்துக்கொண்டு இருக்கோம் என்கிறதே நாம ஏதோ பாபங்கள் செய்து இருக்கோம் என்பதை காட்டுது. அதை ஒண்ணு அனுபவிச்சு தீர்க்கணும். அல்லது ப்ராயச்சித்தம் செய்து தீர்க்கணும். பலமானது எல்லாம் அனுபவிச்சே ஆகணும். அவ்வளவு பலமில்லாததை அனுபவிக்க ஆரம்பிக்கும் போது அடடா, ஏதாவது ப்ராயச்சித்தம் செய்யலாமான்னு தோணலாம். அப்ப ப்ராயச்சித்தம் செய்தா தீர்ந்து போகும். அப்ப நம்ம கையில் ஒரு சாய்ஸ் இருக்கும், அனுபவிக்கறதா அல்லது ப்ராயச்சித்தம் செய்யறதான்னு.
ஆனா நமக்கு வர பிரச்சினை இதுல எதுல சேர்த்தின்னு கண்டு பிடிக்கறது? கஷ்டம்தான்.

காஞ்சி மஹா பெரியவரை பார்க்க ஒத்தர் வந்தார். அவர் அடிக்கடி மடத்துக்கு வந்து போகிறவர்தான். அவருக்கு நாட்பட்ட தோல் வியாதி ஒண்ணு இருந்தது. பெரியவர் தரிசனம் ஆகிறப்ப திடீர் என்று பெரிவா அவரிடம், “மடத்துக்கு நீ எவ்வளோ நாளா சேவை செய்யற! உனக்கு இருக்கிற பிரச்சினை தெரியும். இதுக்கு ஒரு அசாதாரண ஹோமம் செய்தால் சரியாயிடும். அது தெரிஞ்சவா அதிகம் கிடையாது. சரியான நாளும் அமையணும். இன்னைக்கு அப்படிப்பட்ட நாள். உன் நல்ல காலம் அதை செய்யக்கூடியவர் இன்னைக்கு இப்ப மடத்தில இருக்கார். நீ சரின்னு சொல்லு; இப்பவே செய்ய ஏற்பாடு செய்யறேன்" என்றார். அவரோ தயங்கிக்கொண்டு "வீட்டில் கேட்டு வந்து அப்புறம் சொல்கிறேன்!” என்றார். பெரியவா மீண்டும் வற்புறுத்தி சொன்னார். அப்போதும் அதே பதில்தான் வந்தது.
அவர் போன பிறகு பக்கத்தில் இருந்த சிஷ்யர்கள் ஆச்சர்யத்துடன் "பெரிவா, இப்படி கேட்காம எதையும் சொல்ல மாட்டீர்களே!” என்றார்கள்.
ஆமாம். விதியைப்பத்தி, ப்ராயச்சித்தம் பத்தி இங்கே விவாதம் நடந்தது இல்லையா? இப்ப பாருங்கோ" என்றார்.
"இந்த ப்ராயச்சித்தம் செஞ்சா இவருக்கு வ்யாதி குணமாயிடுமா?”
பின்னே? ஆகாட்டா சொல்லுவேனா?”
இவர் செஞ்சுப்பாரா?”
! இது நல்ல கேள்வி. செஞ்சுக்க மாட்டார்! அவரோட விதி அவரை விடாது!”
அதே போல அவர் திரும்பி வந்து மறுப்பு சொல்லி விட்டு போய்விட்டார். பெரிவா சொல்லை தட்டாதவர் இப்போது அவர் வலியுறுத்தியும் கேட்கவில்லை!

இதே போல ஒரு இஞ்சினீயருக்கு பெரியவா ஒரு வேலை செய்யச்சொன்னார். குறிப்பிட்ட கோவிலுக்கு போய் வரச்சொன்னார். அவ்வளவுதான். எதுக்கு என்றார் அவர்.
அங்கே உனக்கு நடக்க வேண்டியது ஒண்ணு பாக்கி இருக்கு என்றார் பெரியவா.
எனக்கு ஒண்ணுமே வேண்டாம். உங்க ஆசீர்வாதம் இருக்கு; போறும். எனக்காகன்னு ஒண்ணும் செஞ்சுக்க மாட்டேன் என்று உறுதியாக சொல்லிவிட்டார்.
சில வாரங்கள் கழித்து அலுவல் நிமித்தம் ஜீப்பில் மஹாராஷ்ட்ரா எல்லையருகே வேற்றூர் போக நேர்ந்தது. வேலை சீக்கிரம் முடிந்துவிட்டது, கூட வந்தவர்கள் வழியில் வேறு எங்காவது போகலாமா என்று விவாதித்துக்கொண்டு இருந்தனர். இவர் திடீரென்று வண்டியை இந்தப்பக்கம் விடு என்று வழி சொன்னார். இவரது பேச்சே மாறிவிட்டது. சரளமாக முன்னே பின்னே அறிமுகம் கூட இல்லாத மராத்தியில் ட்ரைவருக்கு முன் பின் தெரியாத இடத்தில் வழி சொல்லிக்கொண்டே போனார். ஒரு சிற்றூர் வந்தது. ஒரு கோவில் வந்தது. இவர் இறங்கிப்போனார். விழுந்து நமஸ்கரித்தார். காதில் ஏதோ மந்திரம் ஓதப்பட்டது. திரும்பிவிட்டார். அவ்வளவுதான். ஆபீஸுக்கு திரும்பலாம் என்றார். பழையபடி ஆகிவிட்டார். நடந்தது ஒன்றுமே தெரியவில்லை.
எதுக்கு சொல்ல வந்தேன்னா நடக்கணும்ன்னு இருந்தா அது நிச்சயம் நடந்துடும். நடக்க முடியாதது என்ன முயற்சி பண்ணாலும் நடக்காது. இதைத்தானே ரமணர் சொன்னார்?