பஞ்சதஶீ -1-43

பராபராத்மநோரேவம்° யுக்த்யா ஸம்பா⁴விதைகதா |

தத்த்வமஸ்யாதி³வாக்யை​: ஸா பா⁴க³த்யாகே³ந லக்ஷ்யதே || 43||

இப்படி யுக்தியால் ப்ரம்மனையும் ஜீவனையும் என்னவென்று அறியலாம். இந்த அடையாளமே மஹா வாக்கியங்களில் தத்வமஸி முதலான வாக்கியங்களால் உணர்த்தப்படுகின்றன.

பஞ்சதஶீ - 1 - 42

யதா²முஞ்ஜாதி³ஷீகைவமாத்மா யுக்த்யாஸமுத்³த்⁴ரு«த​: |

 ஶரீரத்ரிதயாத்³தீ⁴ரை​: பரம்° ப்³ரஹ்மைவ ஜாயதே || 42|| 

முஞ்சம் புல்லின் உள்ளிருக்கும் மென்மையான பகுதியை அதன் கடினமான உறையில் இருந்து பிரித்தறிவது போல மூன்று சரீரங்களில் இருந்தும் ஆத்மாவை பிரித்தறியலாம். அப்போது அது பரப்பிரம்மமாக அறியப்படும்.

 

பஞ்சதஶீ - 1- 41

ஸுஷுப்த்யபா⁴நே பா⁴நந்து ஸமாதா⁴வாத்மநோ'ந்வய​: |

 வ்யதிரேகஸ்த்வாத்மபா⁴நே ஸுஷுப்த்யநவபா⁴ஸநம் || 41|| 

ஆநந்த சரீரம், காரண சரீரமாக உணரப்படும் அவித்யை ஆழ் த்யானத்தில் காணாமல் போகிறது. அங்கு தான் என்றோ பிறிது என்றோ ஒன்றுமில்லை. அப்போதும் ஆத்மன் இருக்கிறது. 

பஞ்சதஶீ 1 - 40

தத்³விவேகாத்³விவிக்தா​: ஸ்யு​: கோஷா​: ப்ராணமநோதி⁴ய​: |

தேஹி தத்ர கு³ணாவஸ்தா²பே⁴த³மாத்ராத்ப்ரு«த²க்க்ரு«தா​: || 40|| 

அதே போல சூக்ஷ்ம சரீரத்தின் - அதன் அன்வயமற்ற தற்காலிக நிலையும் இதன் மனோமய, விஞ்ஞானமய, பிராணமய கோசங்களும் ஆத்மாவில் இருந்து பிரித்தறியப்படுகிறன. 

 

பஞ்சதஶீ - 1 - 39

லிங்க³பா⁴நே ஸுஷுப்தௌ ஸ்யாதா³த்மநோ பா⁴நமந்வய​: |

 வ்யதிரேகஸ்து தத்³பா⁴நே லிங்க³ஸ்யாபா⁴நமுச்யதே || 39|| 

அதே போல ஆழ் உறக்க சுசுப்தியில் சூக்ஷ்ம சரீரம் உணரப்படுவதில்லை; இருந்தாலும் ஆத்மா என்பது அதை அறிகிறது.

 

பஞ்சதஶீ 1-38

அபா⁴நே ஸ்தூ²லதே³ஹஸ்ய ஸ்வப்நே யத்³பா⁴நமாத்மந​: |

ஸோ'ந்வயோ வ்யதிரேகஸ்தத்³பா⁴நே'ந்யாநவபா⁴ஸநம் || 38||

 விழிப்பில் தெரிகிற உடல் முதலான தூல விஷயங்கள் கனவில் தெரிவதில்லை. ஆனால் காண்கின்ற வஸ்துவான ஆத்மா எல்லா நிலைகளிலும் இருக்கிறது . ஆகவே இதுவே எப்போதுமிருக்கிறது. இதுவே அன்வயமானது.

 

பஞ்சதஶீ, 1-37

அந்வயவ்யதிரேகாப்⁴யாம்° பஞ்சகோஷ விவேகத​: | 

ஸ்வாத்மாநம்° தத உத்³த்⁴ரு«த்ய பரம்° ப்³ரஹ்ம ப்ரபத்³யதே || 37|| 

நித்யாநித்ய வஸ்து விவேகத்தால் இந்த ஐந்து கோசங்களை தன்னில் இருந்து பிரித்து அறிகிறவன் பரப்ருஹ்மத்தை அடைகிறான்

.

பஞ்சதஶீ, 1 -36

  காரணே ஸத்த்வமாநந்த³மயோமோதா³தி³வ்ரு«த்திபி⁴​: | 

தத்தத்கோஷைஸ்து தாதா³த்ம்யாதா³த்மா தத்தந்மயோ ப⁴வேத் || 36||

காரண சரீரதில் உள்ள சத்வம் ஆநந்தம் முதலான வ்ருத்திகளுடன் கூடி ஆநந்த மய கோசமாகும். அந்த அந்த கோசத்துடன் அடையாளப்படுத்திக்கொள்ளும் ஆத்மா அந்த அந்த குணங்களை கொள்கிறது. 

பஞ்சதஶீ, 1 -35

  ஸாத்த்விகைர்தீ⁴ந்த்³ரியை​: ஸாகம்° விமர்ஷாத்மா மநோமய​: |

தைரேவ ஸாகம்° விஜ்ஞாநமயோதீ⁴ர்நிஶ்சயாத்மிகா || 35|| 

சலனமாகும் மனதும் ஐம்பொறிகளும் சத்வமாகும். இவை மனோ மய கோசமாகும். ஞான இந்திரியங்கள் பக்குத்தறியும் புத்தியுடன் சேர்ந்து விஞ்ஞான மய கோசமாகும்.

 

பஞ்சதஶீ, 1 -34

 ஸ்யாத்பஞ்சீக்ரு«தபூ⁴தோத்தோ² தே³ஹ​: ஸ்தூ²லோ'ந்ந ஸம்°ஜ்ஞக​: |

லிங்கே³ து ராஜஸை​: ப்ராணை​: ப்ராண​: கர்மேந்த்³ரியை​: ஸஹ || 34||

பஞ்சீகரணத்தால் ஐம் பூதங்களால் ஆன பரு சரீரம் அன்ன கோசம் எனப்படும். ஐந்து வாயுக்களும் ஐந்து கர்ம இந்திரியங்களும் சேர்ந்த சூக்ஷ்ம சரீரம் ப்ரக்ருதியின் ரஜஸ பாகமாகும். இது ப்ராண மய கோசம். 

பஞ்சதஶீ, 1-33

அந்நம்° ப்ராணோ மநோ பு³த்³தி⁴ராநந்த³ஶ்சேதி பஞ்ச தே |  

கோஷாஸ்தைராவ்ரு«த​: ஸ்வாத்மா விஸ்ம்ரு«த்யா ஸம்°ஸ்ரு«திம்° வ்ரஜேத் || 33||

 தன்னை (ஆத்மாவை) மூடியிருக்கும் ஐந்து கோசங்கள் அன்னம். ப்ராணன், மனம், புத்தி, ஆனந்தம் ஆகியன. இவற்றில் சிக்குண்ட ஜீவன்கள் தான் யார் என்பதை மறந்து அடுத்தடுத்த பிறவிக்கு ஆளாகின்றன.

பஞ்சதஶீ, 1-32

உபதே³ஶமவாப்யைவமாசார்யாத் தத்த்வ த³ர்ஶிந​: |

 பஞ்சகோஷ விவேகேந லப⁴ந்தே நிர்வ்ரு«திம்° பராம் || 32||

 அதே போல சம்சார சுழலில் சிக்கிய ஜீவர்கள் ப்ரமத்தை அறிந்த – ஆகவே தானே ப்ரம்மமாகிய- நல்ல குருவால் பொருத்தமான உபதேசத்தை பெறுகிறார்கள். தன்னிலிருந்து ஐந்து கோசங்களையும் பிரித்து அறிந்து பரமமான விடுதலை பெறுகிறார்கள்.

 

பஞ்சதஶீ, 1-31

 

ஸத்கர்மபரிபாகாத்தே கருணாநிதி⁴நோத்³த்⁴ரு«தா​: |

 ப்ராப்ய தீரதருச்சா²யாம்° விஶ்ராம்யந்தி யதா²ஸுக²ம் || 31||

 நல்ல கர்மாக்களை அவை செய்து, அவற்றின் பலன் கிடைக்கும்போது இவை கருணை கொண்டவனால் எடுக்கப்பட்டு நதியின் கரையில் மர நிழலில் விச்ராந்தியாக இருக்க வைக்கப்படுகின்றன.

பஞ்சதஶீ,1-30

 

நத்³யாம்° கீடா இவாவர்தாதா³வர்தாந்தரமாஶு தே |

 வ்ரஜந்தோ ஜந்மநோ ஜந்ம லப⁴ந்தே நைவ நிர்வ்ரு«திம் || 30||

நதிகளில் புழுக்கள் ஒரு சுழலில் இருந்து இன்னொரு சுழலுக்கு அடித்துச்செல்லப்படுவது போல இவர்கள் ஒரு பிறவியில் இருந்து இன்னொரு பிறவிக்கு செல்கின்றனர்;

நிர்வ்ருத்தி (அமைதி) கிடைப்பதே இல்லை.

பஞ்சதஶீ, 1-29

தே பராக்³ த³ர்ஶிந​: ப்ரத்யக் தத்த்வ போ³த⁴விவர்ஜிதா​: |

 குர்வதே கர்ம போ⁴கா³ய கர்ம கர்தும்° ச பு⁴ஞ்ஜதே | | 29||

 அவர்கள் (தைஜஸர்கள்) வெளிமுகமாக மட்டும் பார்க்கின்றனர். தன் உள்ளே உள்ள உண்மையை அறிவதில்லை. கர்மத்தை அனுபவிக்க அவர்கள் வேலை செய்கின்றனர். அனுபவிப்பதால் அவர்கள் மேலும் கர்மாவை செய்கின்றனர்.

 

பஞ்சதஶீ, 1-28

தைரண்ட³ஸ்தத்ர பு⁴வநபோ⁴க்³யபோ⁴கா³ஶ்ரயோத்³ப⁴வ​: | ஹிரண்யக³ர்ப⁴​: ஸ்தூ²லே'ஸ்மிந்தே³ஹே வைஶ்வாநரோ ப⁴வேத் | தைஜஸா விஶ்வதாம்° யாதா தே³வ திர்யங்நராத³ய​:|| 28||

இந்த ஒன்று சேர்ந்த பூதங்களில் இருந்து பேரண்டம் தோன்றியது. இதிலிருந்து அனுபவிக்கும் பொருட்கள், அனுபவிக்கப்படும் பொருட்கள் அனைத்தும் தோன்றின. இந்த பருப்பொருட்கள் அனைத்துடன் தன்னை சம்பந்தப்படுத்திக்கொள்ளும்போது ஹிரண்யகர்பன் வைஶ்வாநரன் எனப்படுகிறான். தைஜஸன் தான் சம்பந்தப்பட்ட உடலுடன் மட்டும் தன்னை தேவன், மனிதன் அல்லது மற்ற பிராணிகளாக அடையாளப் படுத்திக்கொள்ளும்போது விஶ்வஸ் எனப்படுகிறான்.

பஞ்சதஶீ, 1-27

த்³விதா⁴ விதா⁴ய சைகைகம்° சதுர்தா⁴ ப்ரத²மம்° புந​: | ஸ்வஸ்வேதரத்³விதீயாம்°ஶைர்யோஜநாத் பஞ்ச பஞ்ச தே || 27|| 

ஒவ்வொரு சூக்ஷ்ம பூதத்தையும் இரண்டாக பிரித்து; அதில் ஒரு பாகத்தை நான்காக பிரித்து நான்கு பாகங்களையும் மற்ற நான்கின் பாதியுடன் சேர்த்து ஒன்றாக்கினான். 

 

பஞ்சதஶீ, 1-26

தத்³போ⁴கா³ய புநர்போ⁴க்³யபோ⁴கா³யதநஜந்மநே | பஞ்சீகரோதி ப⁴க³வாந் ப்ரத்யேகம்° வியதா³தி³கம் || 26||

ஜீவர்கள் அனுபவிக்கவும், ஜீவர்களை அவற்றை அனுபவிப்பவனாக செய்யவும் பகவான் ஒவ்வொரு சூக்ஷ்ம பூதத்தையும் மற்றவற்றின் ஒரு பாகத்தை ஏற்று பஞ்சீகரணம் செய்தான்.

பஞ்சதஶீ, 1- 25

 ஸமஷ்டிரீஶ​: ஸர்வேஷாம்° ஸ்வாத்மதாதா³த்ம்ய வேத³நாத் | தத³பா⁴வாத் ததோ'ந்யே து கத்²யந்தே வ்யஷ்டி ஸம்°ஜ்ஞயா || 25||

ஹிரண்யகர்பனான ஈஸ்வரன் சமஷ்டி எனப்படுவது அவன் எல்லா சூக்ஷ்ம சரீரங்களையும் தானாக அறிவதால். தைஜஸன் வ்யக்தி எனப்படுவது இந்த அறிவு இல்லாமல் தன் சூக்ஷ்ம சரீரத்தை மட்டும் தானாக அறிவதால். 

பஞ்சதஶீ, 1-24

ப்ராஜ்ஞஸ்தத்ராபி⁴மாநேந தைஜஸத்வம்° ப்ரபத்³யதே | ஹிரண்யக³ர்ப⁴தாமீஶஸ்தயோர்வ்யஷ்டிஸமஷ்டிதா || 24||

இந்த சூக்ஷ்ம சரீரத்துடன் தன்னை சம்பந்தப்படுத்திக்கொண்டு ப்ராக்ஞன் தைஜஸன் ஆகிறான். ஈஸ்வரன் ஹிரண்யகர்பன் ஆகிறான். தைஜஸனுக்கும் ஈஸ்வரனுக்கும் வித்தியாசம் தைஜஸன் வ்யக்தி (தனித்தவன்) ஈஸ்வரன் ஹிரண்யகரபன் சமஷ்டி (கூட்டு) என்பதாம்.