மாகபுராணம்-4

4. தசமியில் லக்ஷ்மீ நாராயண பூஜை

மாக சுக்ல தசமியன்று ஸ்ரீ லக்ஷ்மீ நாராயணனை நதி தீரத்தில் அர்ச்சிக்க வேண்டும். கோமயத்தால் சுத்தம் செய்த இடத்தில் அஷ்டதள பத்மமமைத்து மேலே மண்டபாதி அலங்காரம் செய்ய வேண்டும். வஸ்த்ரத்துடன் கூடிய கலசத்தின் மீது சா2ளக்ராமத்தை வைத்து துளசியாலும் புஷ்பங்களாலும் ஆராதிக்க வேண்டும். பாயஸான்னம், பழம், அபூபம், தூப தீப, நீராஞ்சனம், பஞ்சகவ்யம், பஞ்சாமிர்தம் முதலியவற்றைக் கொண்டு நன்கு லக்ஷ்மீநாராயணனை அர்ச்சிக்க வேண்டும்.பன்னிரண்டு நாமாக்களைக் கூறி பன்னிரண்டு உபசாரங்களைப் புரிய வேண்டும்.

1.வைகுண்ட நாதாய ஸ்நாநம் ஸமர்ப்பயாமி
2.இஷ்டார்த்ததாயினே வஸ்த்ரம் ஸமர்ப்பயாமி
3.ஜநார்த்தநாய உபவீதம் ஸமர்ப்பயாமி
4.கோவர்தனாய கந்தம் ஸமர்ப்பயாமி
5.பத்மாலயாபத்ரே புஷ்பாணி ஸமர்ப்பயாமி
6.ஆதித்ய வர்ச்சஸே தூபம் ஸமர்ப்பயாமி
7.ஸுரேச்2வராய தீபம் ஸமர்ப்பயாமி
8.கேச2வாய நைவேத்யம் ஸமர்ப்பயாமி
9.ஸுமுகாய தாம்பூலம் ஸமர்ப்பயாமி
10.விஷ்ணவே ப்ரதக்ஷிணம் ஸமர்ப்பயாமி
11.ந்ருஸிம்ஹாய லக்ஷ்மீநாராயணாய நமஸ்காரான் ஸமர்ப்பயாமி
12.ராமசந்த்ராய ஜபம் ஸமர்ப்பயாமி

தாமிர பாத்திரத்திலுள்ள தீர்த்தத்தால் கீழ் வரும் மந்திரத்தைக் கூறி அர்க்யம் அளிக்க வேண்டும்.

ஸர்வ தேவ நிவாஸாய லக்ஷ்மீ நாராயணாய ச!

இதமர்க்யம் மயாதத்தம் ஸ்வீகுருஷ்வ ரமாபதே!!

பிரார்த்தனை

யன் மயா சரிதம் தேவ த்வாமுத்திச்2 ய மமப்ரபோ!

தத்ஸர்வம் ஸப2லம் க்ருத்வா ரக்ஷமாம் பக்த வத்ஸல !!

பிறகு தண்டுலம் (அரிசி), உப்பு, வெல்லம் ஆகியவற்றை தானம் செய்ய வேண்டும். மாக புராணம் ச்2ரவணம் செய்து அல்லது படித்து மாக ஸ்நான விரதத்தை பூர்த்தி செய்ய வேண்டும். இதனால் மேருமலைக்கு சமமான பாபங்களும் அகலும்.

விசார சங்கிரகம்-4

9.ஹ்ருதயம் ப்ரஹ்மத்தை யன்றி வேறில்லை என்பது எப்படி?

ஆன்மா ஜாக்ர, சொப்ன, சுழுப்திகளில் நேத்திரம், கண்டம், ஹ்ருதயமென்னும் ஸ்தான முன்னிலையாகப் போகங்களை புஜிக்கினும் அது தன்னுடைய முக்கிய ஸ்தானமாகிய ஹ்ருதயத்தை விட்டு எப்போதும் நீங்குகிறதில்லை. ஸர்வாத்மகமான ஹ்ருதய கமல மத்தியில் அதாவது மனாகாசத்தில் நானென்றும் அவ்வாத்ம ஜோதி பிரகாசிக்கிறது. இப்படி ஒவ்வொரு தேகத்திலும் விளங்குவதால் இதையே சாக்ஷி என்றும் துரியமென்றும் சொல்லுவார்கள். இந்த நானென்னும் ஜோதியின் அந்தர்கதமாய் ஸர்வதேகங்களிலும் நானனற்று விளங்கும் பரப்ரஹ்மமாகிற ஆத்மாகாசமே (ஞானாகாசமே) எதார்த்த வஸ்து. இதுவே துரியாதீதம். ஆகையால் ஹ்ருதய மென்பது ப்ரஹ்மத்தை யன்றியில்லை என்று சொல்லப்படுகிறது. மேலும் ப்ரஹ்மம் எல்லா ஜீவர்களினுடைய ஹ்ருதயங்களிலும் ஆன்ம சொரூபமாக பிரகாசிக்கிற காரணத்தாலேயே பிரஹ்மத்திற்கு ஹ்ருதயம் என்றோர் பெயருண்டு.

__

விதம் படு முளத்தொறும் விசேடவறி வாயுற் றிதம்படுத லாலிதய மென்றிறை தன்னை.... - பிரம கீதை

விதம் படும் உளத்தொறும் விசேட அறிவாய் உற்று இதம் படுதலால் இதயம் என்று இறை தன்னை.... - பிரம கீதை

__

ஹ்ருதயம் என்பதன் பொருள் ஹ்ருத் + அயம் என்ற பிரிவால் ப்ரஹ்மமேயாகிறது. ஆன்ம சொரூப மாகப் பிரகாசிக்கும் பிரஹ்ம வஸ்துவானது எல்லா ஜீவர்களினுடைய ஹ்ருதய ஸ்தானத்தில் நிவஸிக்கின்ற தென்பதற்கு சர்வ ஜனங்களும் நான் நான் என்று மார்பை தொட்டுக் காட்டுவதே போதுமான சாட்சி.
===
நினைவு, கனவு, ஆழ் உறக்கம் என்கிற நிலைகளிலே கண், கழுத்து, இதயம் ந்னு ஆன்மாவுடைய இடத்தைச் சொன்னாலும் அது எப்பவும் ஹ்ருதயத்துல இருந்து கொண்டு வெளியுடன் தொடர்புலதான் இருக்கும். எல்லா ஆன்மாவும் இருக்கிற ஹ்ருதய கமலம், மனாகாசம் ந்னு பலவிதமா சொல்கிற இந்த இடத்தில ஆன்ம ஜ்யோதி பிரகாசிக்கிறது. இப்படி ஒவ்வொரு உடம்பிலும் இது இருக்கிறது. அதை சாக்ஷி ந்னும் துரியம்ன்னும் சொல்லுவாங்க.

இப்படி ஒவ்வொரு உடம்பிலும் உள்ளே இருக்கிறது ஆன்மாகாசம், ஞானாகாசம் என்கிற ஒரே பரபிரம்ம வஸ்துதான். இதனாலேயே பிரம்மத்துக்கு ஹ்ருதயம் ந்னும் பெயர்.
ஆர்டிக் முதல் அண்டார்டிக் வரை இருக்கிற எல்லா ஜனங்களும் நான் ந்னு சொல்கிறபோது கை தானியங்கியா மார்கிட்டேதான் போகும்; தன் ஹ்ருதயத்தைத்தான் சுட்டிக்காட்டறாங்க. யாரும் வயித்தையோ, கண்ணையோ காலையோ காட்டறாங்களா?

மாகபுராணம்-3

3.சிஷ்யனுக்கு ஸத்ய விரதர் உபதேசம்.

ஸுதேவரது சிஷ்யன், தான் குரு புத்ரியின் நிர்பந்தத்தால் அவள் இறந்தால் குரு சாபம் வருமே என அஞ்சி செய்யத்தகாத கார்யம் செய்ததைக்கூறி தனக்கு பிராயச்சித்தம் கூறும்படி வேண்டினான். ஸுதேவன் மனம் நொந்து உனது இச்சையின்றி பரேச்சையால் செய்த இந்த பாபம் அகல கங்கா தீரம் சென்று பன்னிரண்டாண்டு தவம்புரி என்றார். அங்ஙனமே சிஷ்யன் குருவை பணிந்து செல்லும்போது ஓராஸ்ரமத்தில் மஹரிஷிகள் பத்னியுடன் ஸ்நாநம் பூஜை முதலியன செய்து மணல் திட்டில் உட்கார்ந்திருப்பதைக் கண்டான். அவர்களை வணங்கி நீங்கள் செய்யும் கர்மா யாது? அதை எப்படி அனுஷ்டிப்பது? என்று வினவினான்.
ஸத்ய விரதர் என்ற ரிஷி கூறினார்: இது மாக மாஸ விரதமெனப்படும். மாகமாஸம் முப்பது நாட்களிலும் ஸூர்யோதய காலத்தில் ஸ்நாநம் செய்து விஷ்ணுவைப் பூஜித்து மாக புராண ஸ்ரவணம் செய்தால் பிரம்ம ஹத்தி, பொய் சாக்ஷி கூறல், உத்யானத்தை அழிப்பது, பெண்ணை விற்பது, ஸேதுவை உடைப்பது, வேத பிராம்ஹணர் த்ரவ்யத்தை அபகரிப்பது, கொடுக்கிறேன் என்று கூறி கொடுக்காமல் இருப்பது, பெரியோரிடம் த்வேஷம், பூஜை வைச்வதேவமில்லாமல் உண்பது, அன்ய பித்ரு சேஷம் உண்பது, குருஸ்த்ரீ கமனம், கையில் தர்ப்ப பவித்ரம் இல்லாமல் சண்டாளர்களுடன் பேசுவது, சண்டாளன் தூர ஸ்த்ரீகளின் குரலை கேட்டுக்கொண்டே புசிப்பது, வேதமில்லா ஊரில் வசிப்பது, புராணம், விவாஹம் முதலியவைகளுக்கு விக்கினம் செய்வது, மாக விரதம்/ புண்ய தீர்த்த ஸ்நாநம் இல்லாமை, ஸதியை த்யாகம் செய்வது முதலிய மஹா பாதக உபபாதகங்களையும் நீக்கும் இந்த விரதம்.
இந்த மாஸத்துக்கு மாதவனே தேவன் ஆனதால் காலையில் ஸ்நாநம் செய்து, துளசியால் மஹா விஷ்ணுவை அர்ச்சித்து தூப, தீப, நைவேத்யங்களை செய்து அவர் எதிரில் அமர்ந்து மாக மஹாத்மியத்தை கேட்க வேண்டும். சக்திக்கேற்றபடி ஸுவர்ணம், வஸ்த்ரம், அன்னம், பாயஸம் முதலியன தானம் செய்ய வேண்டும். மாக மாஸத்தில் கந்தமூலம், பழம் முதலியவைகளையே புஜித்து ஸ்நாந பலன் பூரணமாக கிடைக்கும்படி முடிவில் அன்னதானம் செய்தவர் மறு ஜென்மம் எடுக்க மாட்டார்" இதைக்கேட்ட சிஷ்யன் மூன்று நாள் அங்கிருந்து அவர்களுடன் மாக ஸ்நாநம், பூஜை, புராண ஸ்ரவணம் இவைகளைச் செய்தான். ஸத்யவிரதரை வணங்கி தான் இச்சை இல்லாமலே செய்த பாபத்தையும், குரு கூறிய பிராயச்சித்தத்தையும் கூறி கங்கைக்குப் புறப்பட்டான். ஸகல பாபங்களையும் போக்கி பக்தரிஷ்டத்தைப் பூர்த்தி செய்பவரும் சங்க சக்ர கதாபாணியும் லக்ஷ்மீ பதியாயுமுள்ள மஹா விஷ்ணுவை மனதிலே த்யானம் செய்து பன்னிரண்டாண்டுகள் கடுந்தவம் புரிந்தான் சிஷ்யன். மாக ஸ்நாநம் மாதவ பூஜை தவம் இவைகளால் பாபம் நீங்கி அவன் விஷ்ணு பதத்தை அடைந்தான்.

விசார சங்கிரகம்-3

7.மனம் புத்தி சித்தம் அகங்காரமாகிய இந்நான்கும் ஒரு பொருளேயென்றால் இவைகளுக்குத் தனித்தனி ஸ்தானங்கள் கூறப்படுவதேன்?

மனத்திற்கு ஸ்தானம் கண்டமென்றும் புத்திக்கு முகம் அல்லது ஹ்ருதயமென்றும்; சித்தத்திற்கு நாபி என்றும்; அகங்காரத்திற்கு ஹ்ருதயம் அல்லது சர்வாங்கம் என்றும் பலவிதங்களாகக்கூறி இருந்தாலும், இவற்றின் சமஷ்டியாகிற மனமென்னும் அந்தக்கரணத்திற்கு ஹ்ருதயமே ஸ்தானம் என்று சுருதிகளில் முடிவாக கூறியிருக்கிறது.

அது சரி, எல்லாம் ஒண்ணுதான்னா ஏன் தனித்தனியா இடம் சொல்லி இருக்கு?

நடைமுறையிலே பலதா சொன்னாலும் அந்தக்கரணத்தோட இடம் ஹ்ருதயம் ந்னு முடிவாக வேதத்திலே சொல்லி இருக்கு.

8.அகக்கரணமாவுள்ள மனமே ஜீவேச்வர ஜகத்ரூப சர்வதத்வாத்மனமாக விளங்குகிறது என்பது எவ்வாறு?

விஷயங்களையறிதற்கு சாதனமாய் இந்திரியங்கள் வெளியிலிருத்ததால் புறக்கரணம் என்றும் மனம் உள்ளிருத்ததால் அகக்கரணமென்றும் கூறப்பட்டாலும் தேகத்தை குறித்தே அகம் புறம் என்று சொல்லப்படுகிறதே அன்றி உண்மையில் உள் வெளி என்பதே இல்லை. ஆகாசத்தைப்போன்று ஸ்வச்சமாயிருத்தலே மனதின் சொரூபம். ஹ்ருதயமென்றும் மனமென்றும் சொல்லப்படுவது அந்தர்பஹிராய்த் தோன்றும் தத்துவங்களின் சேர்க்கையேயாம். ஆகவே சர்வ நாமரூபக்காட்சிகளும் மனோரூபமே என்பதில் சம்சயமில்லை. வெளியிற்றோன்றும் சகலமும் உள்ளேயே இருக்கிறதன்றி வெளியிலில்லை யென்பதை அறிவித்தற்கே வேதங்களிலும் எல்லாம் ஹ்ருதயாகாரமாகவே வர்ணிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஹ்ருதய மென்பது ப்ரஹ்மத்தை யன்றி வேறில்லை.

மனசு அகக்கரணம் இல்லையா? இந்த மனசேதான் வெளியே இருக்கிற எல்லா ஜீவன்-ஈஸ்வரன், ஜகத், தத்துவங்கள் முதலான எல்லாத்துக்கும் காரணம் ன்னு ஏன் சொல்லறீங்க?

நாம விஷயங்களை தெரிஞ்சுக்க உதவும் கண் முதலானது வெளியே இருக்கு என்கிறதால நாம் அதை எல்லாம் புறக்கரணம் ந்னும் மனசு உள்ளே இருக்கிறதாலே அகக்கரணம் ந்னும் சொல்கிறோம். இதை உடம்பை ஆதாரமா வெச்சு உள்ளே, வெளியேன்னு சொல்கிறோம். ஆனா உண்மையிலே உள்ளேன்னும் ஒண்ணுமில்லை, வெளியேன்னும் ஒண்ணுமில்லை. மனசு ஆகாசம் போல தெளிவா இருக்கு. ஹ்ருதயம் என்கிறதும் மனசு என்கிறதும் உள்ளே/வெளியே வா தோன்றுகிற எல்லாம்தான். அதேதான் பிரம்மம்.

மாகபுராணம்-2

புராணங்களில் சில இடங்களில் "இப்படியெல்லாம் இருக்கிறதே. இதை எல்லாம் சொல்ல வேண்டுமா?" என்று நினைக்கவைக்கும். முதலாவது உள்ளதை உள்ளபடியே சொல்வது அந்த கால பழக்கம். இப்போது காணப்படும் "puritanism" அப்போது இல்லை. இதை நினைவில் வைத்துக்கொண்டு மேலே படிக்கலாம்.

2.மாக கௌரீ பூஜை மஹிமை:
ஸௌராஷ்ட்ர தேசத்திலே ப்ருந்தாரக என்ற ஊரில் ஸுதேவன் என்ற ஓர் வேதியர் இருந்தார். வேத சாஸ்த்திர அனுஷ்டானம் நிறைந்த அவருக்கு பல சிஷ்யர்கள் உண்டு. அவர் மிக்க ரூபலாவண்யம் வாய்ந்த தனது ஒரே கன்னிகையை தக்க வரன் தேடி மணம் புரியக் கருதிக் கொண்டிருந்தார். சிஷ்யர்களில் ஸுமித்ரன் என்பவன் குரு பணிவிடையில் சிறந்த சாது. தனது கன்யகைக்கும் துணையாயிருந்து ஆளுக்கும் பணிவிடை செய்யச் சொல்லி இருந்தார். ஒரு நாள் தூரம் சென்றுவிட்டாள். ஸுமித்ரன் அவளை ரக்ஷிக்க கூடவே சென்றான். அவள் ஆடி ஓடி விளையாடி ஒரு தடாகத்தருகே மரத்தின் நிழலில் அமர்ந்தாள். மந்த மாருதமும், கோகில கானகமும், மணமுள்ள மலரும் ஆளது மனதில் காம விகாரத்தை உண்டு பண்ணிற்று. அருகிலிருந்த ஸுமிதரனை தன்னுடன் ரமிக்கும்படி வேண்டினாள்.
மிக உத்தமமான ஸுமித்ரன் அம்மா நான் உனது சஹோதரன். குரு புத்ரி! இத்தகைய சொல்லை என்னிடம் கூறாதே! விரைவில் ஸத்பதியை தேடி மணம் புரிவிப்பார் குரு! மனதை அடக்கிக்கொள்! என்றான்.
கன்யா ரத்னம், கனகம், ஸம்வித்தை, அமிருதம் இவைகள் தானே நம்மிடம் வரும்போது வேண்டாம் என்பது மூடச்செயல். என்னுடன் இப்போது நீ ரமிக்காவிட்டால் என்னுயிர் போய்விடும். குரு உன்னை சபிப்பார்! என்றாள். ஸூமித்ரனும் தெய்வ வசத்தால் குரு சாபத்துக்கு அஞ்சி, அவள் விருப்பத்துக்கிணங்கினான்.
இருவரும் வெகு நேரம் கழித்து வீட்டிற்கு வந்தனர். நடந்ததை அறியாத ஸுதேவர் நல்லபடியாக பெண்ணை ரக்ஷித்து வந்ததற்காக அவனைப்பாராட்டி களைப்புடன் இருக்கும் பெண்ணையும் பக்ஷ்ய போஜ்யாதிகளால் தேற்றினார். சில நாட்கள் சென்ற பின் காஷ்மீர தேசத்திய வேதியன் ஒருவனுக்குப் பெண்ணை அளித்து மணம் செய்வித்தார். துரதிருஷ்ட வசத்தால் உடனே அவன் இறக்க பெண்ணும் தந்தையும் கதறினார்கள். இப்படி அவள் தலையில் எழுதிய ப்ரம்மாவை நிந்தித்தார். தம் வினையை எண்ணி கதறினார். பெண்ணும் கதறினாள்.
பரோபகாரியான ஒரு யதீஸ்வரர் இவ்வழுகை குரலைக் கேட்டு அருகே வந்து விசாரித்தார். தன் ஞானதிருஷ்டியால் அவர் முன் வினையை கண்டறிந்து கூறினார். பிராம்மணோத்தம! உம் பெண் முற்பிறவியில் ஒரு க்ஷத்திரியப்பெண். அதிரூப சுந்தரி. விதர்ப்ப ராஜனை மணந்து வாழும் நாளிலே கெட்ட சகவாசத்தால் ஜார புருஷரிடம் அன்பு கொண்டாள். அவர்களது தூண்டுதலால் மன்னனை நடு நிசியில் தூங்கும்போது கத்தியால் வெட்டினாள். அந்த ரத்த பிரவாகத்தை கண்டு பயந்து தன்னையும் வெட்டிக்கொண்டு இறந்தாள். அந்த பாபத்தினால் பதியை இழந்தாள். மிக உத்தமரான உம் குலத்தில் தோன்ற காரணம் யாதென்று கூறுகிறேன் கேள்!

பதியை கொன்ற பாபத்தினால் பல பிறவிகளில் பெண்ணாகி மணமானவுடனே பதியை இழந்து விதவையானாள். பதினான்காவது பிறவியில் ஸரஸ்வதீ தீரத்தில் பெண்கள் பலர் கூடி மணலால் கௌரியை அமைத்து மாகமாஸம் முப்பது நாளும் ஸ்நாநம் பூஜை செய்து வந்ததைத் தற்செயலாக இவள் அங்கு சென்று ஒர் நாள் அவர்கள் செய்வதை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். அந்த புண்ணியத்தால் சிறந்த உம் குலத்தில் பிறந்தாள். புண்யம் புண்ய பலனை கொடுத்தது. பாபம் பாப பலனான வைதவ்யத்தை தந்தது. அன்றியும் விவாஹம் ஆவதற்கு முந்தியே பூர்வ வாசனையால் உமது சிஷ்யனை பலாத்காரம் செய்து அனுபவித்தாள் என்றார் யதீஸ்வரர்.
இதைக் கேட்டவுடன் ஸுதேவர் இரு கரங்களாலும் செவிகளை மூடிக்கொன்டு சிவ சிவ என்று கதறினார். புழுவாய்த் துடித்தார். "யதீஸ்வரரே! கஷ்டம் கஷ்டம். என் பெண்ணாய் பிறக்க வேண்டுமா இவள்? இவள் நற்கதி அடைய மறு பிறவியிலாவது ஸுமங்கலியாய் இருக்க ஒரு உபாயம் கூறுங்கள்" என்று அவர் திருவடிகளை வணங்கி வேண்டினான் ஸுதேவன். யதீஸ்வரர், ஸுதேவரே! மாக ஸ்நானம் முறைப்படி செய்வித்து மாக கௌரீ பூஜையும் செய்தால் இவளது பாபமகலும். மறு பிறவிகளில் சுமங்கலியாக வாழ்வாள். மூன்றாவது மாகமாஸ விரதத்தில் ஸுமங்கலிகளுக்கு இரண்டு முறத்தில் பஞ்சு, மஞ்சள், தாம்பூலம் முதலியன வைத்து சந்தனம் குங்குமம், மை புஷ்பம், முதலியவற்றால் அலங்காரம் செய்து ஏழு பிரதக்ஷிணம் ஏழு நமஸ்காரம் செய்து தானம் செய்ய வேண்டும். அன்ன தானமும் செய்தால் பாபமகலும். ஸுதேவர் அங்ஙனமே அப்பெண்ணுக்கு செய்வித்தார். பதியில்லாதவளானதனால் விஷ்ணுவின் திருவடியை அடைந்தாள். பதியுள்ளவளானால் பதி லோகம் சென்று பல பிறவிகளிலும் ஸுமங்கலியாகவே வாழ்வாள்.