மாக புராணம் 20

21.இந்திரனும் திகைத்தான்.

க்ருத்ஸமதர்: தனது வேலைக்காரன் வராரததைக்கண்டு தன் பரிவாரத்துடன் சக்ரன் துளஸீ பாரிஜாத வநத்தை நாடி வந்தான். அவர்களும் நிர்மால்யத்தை காலால் மிதித்ததால் ஆகாஸ2 மார்கமாக செல்லும் சக்தியையும் பலத்தையும் இழந்து பூமியில் இறங்கி பதினொரு நாள் அன்ன ஆகாரமின்றி தவித்தனர். ஸத்யஜித் அவர்களைப்பார்த்து "ஐயா தாங்கள் மூன்று லோக அதிபதியாக இருந்தும் இந்த கஷ்டத்திற்கு ஆளானதேன்?” என்று வினவினான்.அவர்கள் வெட்கத்தில் தலை குனிந்து "ஐயா! இந்தப்பாரிஜாத மலரில் ஆசை கொண்டு, அதனால் மதியையும் மற்றவைகளையும் இழந்தோம்" என்று, அன்ன ஆகாரமின்றி வருந்தினர். தன் இருப்பிடம் வந்தவர் உணவில்லாமல் இருக்கும்போது தான் மாத்திரம் உண்பது நியாமல்ல என்று தோட்டக்காரனும் அவன் மனைவியுங்கூட புஜிக்காமல் இருந்தனர். தேவர் மனித அன்னத்தை புஜிக்கமாட்டார். ஆதலால் அனைவரும் பட்டினி.
ஸத்யஜித் பதினோராவது நாள் மரத்தின் மீது போடப்பட்டிருந்த நிர்மால்யங்களை எல்லாம் கூட்டி அப்புறப்படுத்தினான். அச்சமயம் ஸுவர்க்கத்திலிருந்து மற்ற தேவர்களும் இந்திரனைத் தேடி துளசி வனத்திற்கு வந்தனர். அங்கு அவர்கள் நிர்மால்யத்தை மிதிக்காமல் இருந்ததால் பூர்ண சக்தியுடன் இருந்து, மூச்சை மட்டும் விட்டுக்கொண்டு சாகாப்பிணம் போலிருந்த அவர்களை கண்டு திகைத்து நின்றனர். இவர்களுடன் வந்த நாரத முனிவர் இந்த நிலையைக்கண்டு வருந்தினார். வைகுண்டம் சென்று துதித்துப் பகவானிடம் இதை விக்ஞாபனம் செய்து கொண்டார். பகவான் "சத்யஜித் அந்த வநத்தை பாதுகாத்து அதனால் ஜீவித்து இருக்கிறான். இந்த்ரன் அந்த புஷ்பங்களை பறித்து தேவ ஸ்த்ரீகளுக்கு அலங்காரம் செய்தான். புஷ்பம் குறைய, அதை எடுத்துச்செல்பவரை கண்டு பிடிக்க என்னை பூஜித்த பழைய புஷ்பங்களையும் பத்ரங்களையும் அந்த மரங்களின் மீது தூவியிருந்தான். எனது நிர்மால்ய புஷ்பம், பத்ரம், அபிஷேக தீர்த்தம், நைவேத்யம் செய்த பொருள் இவைகளை அறிந்தோ அறியாமலோ காலால் மிதித்தாலும் தண்டினாலும் உடனே பங்குவாக ஆவர். இப்படி இந்திராதிகள் பங்குவாகத் தவிப்பதை கண்ட எனது பக்தன் அந்த நிர்மால்யங்கள் யார் காலிலும் படாதபடி அப்புறப்படுத்தினான். ஆஷாட மாத பிரதமை முதல் தேவர்கள் அங்கு வந்து பதினொரு நாட்களாக பங்குவாகி ஆஹாரமின்றி அவர்கள் பங்குத்தன்மை அகன்று முன் போல் ஸுவர்க்கம் செல்ல வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் பதினொரு நாளாக என்னை பூஜிக்கிறான். இன்று ஏகாதசி திதி. எல்லோரும் உபவாஸத்துடன் தூங்காமல் இருக்கின்றனர். நான் சத்யஜித் முன் தோன்றி ஏகாதசி மஹிமையை கூறி நற்கதி தரப்போகிறேன்" என்றார். இதைக்கேட்டு நாரதர் தன் இருப்பிடம் சென்றார்.

மாகபுராணம் 19

20.பாரிஜாதமும் துளசியும்:

க்ருத்ஸமதர்: அஸ்2வமேதம், மாகஸ்நாநம், ஏகாதசி உபவாஸம் இம்மூன்றும் சமமான புண்யமுள்ளவை. பதினந்து திதிகள் இருக்க ஏகாதசிக்கு ஏன் இவ்வளவு பெருமை ஏற்பட்டது எனக்கூறுகிறேன் கேள். ஏகாதசி உபவாசம் த்வாதசி அன்னதானம் செய்வதுடன் சேர்ந்தது. முன் ஒரு சமயம் தேவரும் அசுரரும் சேர்ந்து அமிருதம் பெறுவதற்காக பகவான் சொற்படி பாற்கடலைக் கடைந்தனர். அதிலிருந்து உண்டான லக்ஷ்மீ தேவி விஷ்ணுவிடம் சென்றாள். அச்வைஸ்2ரவஸ் என்ற வெண்குதிரை, ஐராவதம், கல்ப விருக்ஷம், காம தேனு, சிந்தாமணி ஆகியவற்றை தேவேந்திரனுக்கு அளித்தனர். பயங்கரமான ஹாலஹால விஷம் தோன்ற அதன் ஜ்வாலை எல்லோரையும் தகிக்கச்செய்தது. “நமோ பவாய ருத்ராய" என்று பரமஸி2வனை துதித்து ஸ2ரணம் அடைந்தனர். அவர் விஷத்தை கையிலேந்தி கழுத்தில் நிறுத்திக்கொண்டார். அதனாலவர் நீலகண்டர்.

தன்வந்திரி தோன்றி, அம்ருத கலசத்தை இந்த்ரனிடமளித்தார். அஸுரர் அதை அபகரித்துக்கொள்ள தேவ்வாஸுர யுத்தம் தோன்றியது. விஷ்ணு மாயையால் மோஹினி ரூபமெடுத்து அங்கு வந்து தான் எல்லோருக்கும் அம்ருதத்தை பங்கிட்டு கொடுப்பதாக கூறினார். அங்ஙனமே அஸுரர் ஒரு பக்கம் ஸுரர் ஒரு பக்கமாக அமர்ந்தனர். முதலில் தேவர்க்கு மோஹினி அம்ருதமளித்தாள். சைம்மிகேயன் என்னும் அரக்கன் தேவ உருவம் தாங்கி சந்திர ஸூர்யரிடையே வந்தமர்ந்தான். மோஹினி அவனுக்கும் அம்ருதமளித்தாள். அவன் அருந்தும்போது சந்த்ர ஸூர்யர் "இவன் அஸுரன்" என ரஹஸ்யமாக கூறினர். அவர் கரண்டியாலேயே அவன் கழுத்தை வெட்டினார். அம்ருத சம்பந்தத்தால் அவன் இறக்கவில்லை. ராகு கேது என்று இருவராகி கோள் சொன்ன சந்த்ர ஸூர்யரை க்ரஹணம் என்ற பெயரால் பீடிக்கிறான்.

அம்ருத கலசத்தில் இருந்து தற்செயலாக இரு பிந்துக்கள் பூமியில் சிந்தின. ஒன்றிலிருந்து துளசி உண்டாயிற்று. மற்றொன்றிலிருந்து அத்புதமான வாசனையுள்ள பாரிஜாதம் என்ற வ்ருக்ஷம் உண்டாயிற்று. தபோதனர் வைகுண்டவாசிக்கு மிகப்பிரியமான துளசி தலத்தால் பகவானை ஆராதித்தனர். ஸகல தேவர்க்கும் பிரியமான பாரிஜாத புஷ்பத்தைக் கொண்டு தெவ்வ பூஜை செய்தனர். முனிவர்க்குப் பணிவிடை செய்துவந்த விருஷளன் அவ்விரு செடிகளுக்கும் பாத்தி கட்டி ஜலம் பாய்ச்சி வேலியும் போட்டு காத்து வந்தான். தானும் அப்படியே பகவானை பூஜித்தான்.

தேவேந்த்ரன் ஒரு சமயம் அஸுரரை ஜயித்து அவ்வழியாக விமானத்தில் சென்றான். பாரிஜாத வாஸனை அவனை இழுத்தது. கண்ணுக்கும் கருத்துக்கும் ருசியான அந்தப் புஷ்பத்தை பறித்து இந்த்ராணியிடம் அளித்தான். ஸ்வர்க்கத்திலும் கிட்டாத பாரிஜாதம் தினமும் தனக்கு வேண்டும் என விரும்பினாளவள். இந்தரன் குஹ்யகன் ஒருவனை அனுப்பித் தினமும் பாரிஜாத புஷ்பம் எடுத்து வரும்படிச் செய்தான். ஒரு மரம் பலவாக வரிசையாக வளர்க்கப்பட்டு வநமெல்லாம் மணம் வீசிற்று.

20. நிர்மால்யத்தை மிதிக்காதே!

குஹ்யகன் புஷ்பத்தைக் கொண்டு செல்வதனால் நாளுக்கு நாள் புஷ்பம் குறைந்துகொண்டே வந்தது. ஸத்யஜித் இதன் காரணமென்ன என்று கண்டறிய மிகப்பாடு பட்டான். புஷ்பமெடுத்து செல்பவர் தேவராதலால் இவன் கண்ணுக்கு புலப்படவில்லை. அதைக்கொண்டு செல்பவரை கண்டு பிடிக்க வேண்டுமென்று எண்ணினான். ஸாதுகளுக்கு பணிவிடை புரிபவன்; ஸதாசாரத்தை நன்கு உணர்ந்தவன். ஆதலால் பாரிஜாத வ்ருக்‌ஷத்தின் மீது பகவானுக்கு அர்ச்சனை செய்த நிர்மால்யத்தை (பழைய புஷ்பத்தை) தெளித்திருந்தான். இந்த்ர தூதன் வழக்கப்படி வந்து புஷ்பங்களை பறித்துக்கொண்டு ஸ்வர்க்கம் செல்ல முயற்சித்தான். விண்ணில் செல்லும் சக்தி அவனுக்கு நிர்மால்யத்தை மிதித்த பாபத்தால் அகன்றது. விண்ணைவிட்டு மண்ணிலேயே சஞ்சரித்தான். ஸத்யஜித்தின் கண்ணிலேயே பட்டான். "நீ யார்? ஏனிதை கொண்டு செல்கிறாய்?” என்று கேட்க குஹ்யகன் தன் விருத்தாந்தத்தைகூறினான். ஸத்யஜித் ஒன்றும் தோன்றாமல் தன் வீட்டிற்கு சென்றான். குஹ்யகன் இந்த்ரனிடம் இதைத்தெரிவிக்கமுடியாமல் மூன்று நாட்கள் அங்கேயே தங்கினான்.

மாக புராணம் 18

18.முனிவர் பத்தினிக்கு கூறும் தத்துவம்:

முனிவர்: ப்ரியே! துக்கப்படுவதில் பயனென்ன? பிறந்தவர்க்கு இப்போதோ, நாள் சென்ற பின்னோ மரணம் என்பது நிச்சயம். பதிமூன்று வயதில் புத்ரன் இறந்தால் மற்றும் சில ஆண்டுகள் சென்றதும் நீயுமிறப்பாய். நானும் இறப்பேன். இறந்தவர் பிறப்பதும் [இறந்தவர் இறப்பதும் ஸஹஜந்தானே? காலத்தில் வரும் மரணத்தை யார் எப்படி தடுக்க முடியும்? வருவது வந்தே தீரும். அவரவர் செய்த கர்மாவிற்கேற்றபடி இளமையிலோ யௌவனத்திலோ கிழத்தன்மையிலோ மரணம் வரும். புண்ணியம் செய்தவர் புத்ர சோகத்தை அனுபவிக்கமாட்டார்.
ஸு2க்ல சுரோணித சேர்க்கையால் உண்டாகும் சரீரம் நித்யமல்ல. பஞ்ச பூதங்களால் ஆகி மல ஜலம் ரக்த மாம்ஸம் நிறைந்த இந்த உடலில் ஆசை வைக்கலாகாது. ஆசையே துக்கத்துக்கும் காரணம்.
இவ்வுடலில் நான் என்ற எண்ணம் உண்டாவதே சரியல்ல! நான் என்பது ஆத்ம வஸ்து! அது புலங்களுக்கும் உடலுக்கும் மனதிற்கும் மேலானது. மரணம் உடலுக்கே தவிர ஆத்மாவுக்கல்ல. ஆத்மா ஒரு போதும் அழியாத வஸ்து. இல்லற வாழ்க்கை இன்பம் தராது என வைராக்கியமுள்ள ஞானிகள் ஸம்ஸாரத்தில் ஈடுபடுவதில்லை. ஆத்ம ஞானமில்லாதவர்கள் ஸம்ஸாரம் சுகமென எண்ணுவர். இருட்டில் குருடன் கண் தெரியாமல் கஷ்டப்படுவது போல் மாயையால் மூடப்பட்ட அஞ்ஞானிகள் ஜநந மரணம் சோ2க மோஹம் இன்ப துன்பம் இவைகளை அனுபவிப்பர். கிடைக்கத்தகாத அரிய ஆறறிவு பெற்ற மானிட ஜன்மமெடுத்தவர் ச2ரீர அபிமானம் கொண்டு ஞானமின்றி ஜன்மாவை பாழாக்கக்கூடாது.
ஒரு பொருளிடம் பற்று கொண்டால் அதனால் ஆசை கோபம், அக்ஞானம், புத்தி, நாச2ம் முதலிய பற்பல துன்பங்கள் வரிசையாக வரும். ஆதலால் எதிலும் ஆசை கொள்ளாமல் சோ2க மோஹங்களை விட்டு நித்தியனான பகவானை உபாஸிப்போம்- பூஜிப்போம் எனக்கூறி கங்கா தீரஞ் சென்று ஸூர்ய மண்டலத்தில் நாராயணனை ஆவாஹநம் செய்து பூஜித்து துதித்தார் அந்த வேதியர்.

19. தாயின் தோஷம் தனயனுக்கு

முனிவர் மறுபடியும் பகவானை நாடிக் கடுந்தவம் புரிந்தார். பக்தி பரவசனான பரமன் அவரெதிரில் தோன்றி "வேண்டிய வரத்தை கேள்" என்றார்! முனிவர் "ஓ பகவன்! தாங்கள் தந்த தநயனுக்கு பன்னிரண்டே வயதென்று நாரதர் கூறியதால் எங்களுக்கு இன்பமளிக்க வேண்டிய குழந்தை துன்பத்தைத் தருகிறதே! அவன் சிரஞ்சீவியாக இருக்கும் படி அருள்புரிய வேண்டும்" என வேண்டினார். "மஹரிஷே! அவன் நீண்ட ஆயுளுடனிருப்பான்! முற்பிறவியில் அவனது தாய் செய்த பாபத்தால் ஸந்ததி இல்லாதிருந்து உமது தவத்தால் நான் சந்ததியை தந்தேன். அவள் செயலே குழந்தைக்கு பன்னிரண்டாண்டில் ஒரு கண்டமாக வந்தது. இது முதல் குழந்தையுடன் நீங்களும் மாகஸ்நாநம் செய்யுங்கள். கண்டம் அகன்று தீற்காயுஸ் பெறுவான்.

முற்பிறவியில் ஞானச2ர்மா என்னும் உமது மனைவி இவள். நீர் மாகஸ்நாநம் செய்து மனைவியையும் செய்யச்சொன்னீர். அவளதை செய்யவில்லை. அன்றியும் மாக பௌர்ணமியில் பாயஸான்னம் செய்வதின் மகிமையைக் கூறி அதைச் செய்யச்சொன்னீர். அவள் அதையும் செய்யவில்லை. இப்பிறவியிலும் உமக்கு அவளே பத்னியானாள். அவள் பாபத்தால் சந்ததி உண்டாகவில்லை. உமது மாகஸ்நாநத்தாலும் தபஸாலும் நான் உனக்கு ஸந்ததியைத் தந்தேன். இப்போதும் நீங்கள் மூவரும் மாகஸ்நாநம் செய்தால் உங்கள் குழந்தை கண்டம் நீங்கி சிரஞ்சீவியாக இருப்பான். மாக ஸ்நாந மஹிமையை ஒரு சிலரே அறிவர்!” எனக்கூறி மறைந்தார். முனிவரும் சந்தோஷத்துடன் வீடு வந்து சௌள, உபநயனம் முதலியன செய்து வேத சா2ஸ்திரங்களை கற்பித்தார். விடாமல் மூவரும் ஆண்டுதோறும் மாகஸ்நாநம் தானம் பூஜை மாகபுராண ச்2ரவணம் செய்து வந்தனர். அதனால் பதிமூன்றாமாண்டு வர வேண்டிய மிருத்யு அகன்றது. இச்சரிதம் கேட்டவரை அபமிருத்யு அடைய மாட்டார்.

மாக புராணம் 17

17.ஸ்ரீ விஷ்ணுவின் ச2தநாம

பல ஜன்மாக்களில் செய்த புண்ணியத்தால்தான் ஹரிகதா ச்2ரவண புண்யம் கிடைக்கும். அதிலும் பலகோடி ஜன்மாக்களில் செய்த புண்ணியத்தால்தான் மாகபுராண ச்2ரவண பக்தி உண்டாகும். ஜந்நோ! உனது பக்தியால் மேலும் மாகமஹிமையை கூறுகிறேன் கேள்.
கங்கா தீரத்தில் வேத சா2ஸ்த்ர நிபுணரும் கர்மாநுஷ்டானபரருமான ஒரு வேதியர் இருந்தார். அவருக்கு ஒரு ஸத்புத்ரன் இல்லையே என்று வருத்தமதிகம். மனைவியிடம் "புத்ரனில்லாதவருக்கு ஸத்கதி இல்லையே! நமக்கோ புத்ர பாக்யமில்லையே" எனக்கூறி வருந்தினார். அவளும் விஷயமறிந்தவளாதலால் "நாத! அதற்கேற்ற தாநதர்மம், பூஜை நாம் செய்திருக்க மாட்டோம்" என்றாள். இதைக் கேட்டவுடன் பகவானது அஷ்டாக்ஷரியை ஜபம் செய்து தவத்தினால் புத்ர பாக்கியம் பெறலாமென காநகம் சென்று கடுந்தவம் புரிந்தார். இரண்டு மாதங்கள் ஆவதற்குள் பகவான் மனமிரங்கி வேதியரெதிரில் ப்ரத்யக்ஷமாகி நின்றார். வேதியர் உள்ளத்திலே நாராயணனை நிறுத்தி இடைவிடாமல் த்யானம் செய்திருந்ததால் அருகில் நிற்கும் பகவானை அவர் பார்க்க கண் திறக்கவில்லை. உடனே அந்த ப்ராம்மணனது ஹ்ருதய கமலத்திலுள்ளதன் ரூபத்தை மறைத்தார். கண்கள் திறந்தன. ச2ங்க சக்ர கதாபாணியான பகவான் நாரதாதி தேவ ரிஷிகளும் தேவ அப்சரஸ்களும் சூழ தர்ச2னம் தந்தார். வரத்தை கேள் என்று பகவான் கூறியதும் அவர் காதில் விழவில்லை. கண் கொள்ளா காட்சியான பகவானைப் பார்த்தவுடன் சாஷ்டாங்கமாக நமஸ்காரம் செய்து நூற்றெட்டு நாமங்கள் கொண்ட ஸ்துதிகளால் போற்றினார். பகவான் அவர் கோரியபடி புத்ர வரம் கொடுத்துவிட்டு மறைத்தார். க்ரமாக வேதியரது பத்னீ கர்ப்பிணீயானாள். பும்ஸவன சீமந்தாதிகளைக் காலத்திலே சிறப்பாக செய்தார். பத்தாவது மாதம் சுபதினத்திலே ஆண் குழந்தை ஜனித்தது. ஜாதகர்மா முதலியன செய்து அன்புடன் பெற்றோர் தாலாட்டி சீராட்டி வளர்த்தனர்.

நாரத மஹரிஷி அங்கு வந்து விஷ்ணு வரத்தால் பிறந்த சிசுவைக் கண்டு களித்தார். பெற்றோர் அவரை வணங்கி குழந்தையின் ஆயுஸ் கல்வி முதலியவை எப்படி இருக்கிறது என்று கேட்டனர். நாரதர் குழந்தையின் லக்ஷணம் ரேகை முதலியவற்றைப் பார்த்து வருத்தத்துடன் "குழந்தைக்கு பன்னிரண்டு வயதுதான்!” என்று கூறிச் சென்றார். இதைக்கேட்ட தம்பதிகள் துக்கக்கடலில் முழுகிக்கதறினர்.

மாக புராணம் 15

15. பிரும்ம சிவ கலக சா2ந்தி

க்ருத்ஸமதர்: ஒரு சமயம் ரஜோகுணம் மேலிட்டதால் சதுர்முகனும் பரமசிவனும் “நானே உலகத்தின் கர்த்தா! போஷகன் என்று வாதம் செய்தனர்.” இந்த உயர்ந்த மூர்த்திகளே வாதிட்டால் யார் முன் வந்து ஸமாதானம் செய்வது? பற்பல காரணங்களை காட்டி பல நாட்கள் வாதம் செய்தனர். இதைக்கண்ட மஹாவிஷ்ணு தனது விராட்ரூபத்தை இவர்கள் முன்னே தோற்றி வைத்து அங்கிங்கெனதபடி எங்கும் நிறைந்து நின்றார். இதைக்கண்ட பிரும்மனும் சிவனும் நம் வாதம் முடிவதற்கே இந்த ரூபம் தோன்றியது போலிருக்கிறது. இதனது ஆதியையும் முடிவையும் கண்டறிந்து வருபவரே உயர்ந்தவர் என்ற தீர்ப்புக்கு வந்தனர். அதைக்காண வெகு தூரம் வெகு காலம் சென்றனர். அது ஸகல உலக வடிவமாக இருப்பதால் பதிந்நான்கு லோகமும் சென்றனர். அதன் இரு செவிகளிலும் தங்களையும் தங்கள் உலகத்தவரையும் கண்டு ஆச்சரியமடைந்தனர். பல்லாண்டு தேடித் திரிந்து எங்கும் காணாமல் களைத்து தம்மிருப்பிடமே வந்தனர். தங்களுக்கு மேலாக உள்ளவர் இந்த விராட் புருஷர் என எண்ணி ரஜோகுணம் அகல சத்வ குணம் வளர விஷ்ணுவின் அருளால் அவரைத்துதித்தனர். பரம்பராணாம் பரமம் பவித்ரம் -புராண கர்தாரமந்தமாச்2ரயம்| த்வாம் வேதமாஹு: கவய: ஸுபுத்யாநமோஸ்துதே பன்னகவைசி2தேகோ|| அத்தகைய சுலோகங்களால் துதித்தனர். அதில் நதிகளில் நீ கங்கை! மலைகளில் ஹிமயமலை! மிருகங்களில் சிம்மம்! ஸர்ப்பங்களில் அநந்தன்! ரத்னங்களில் வஜ்ரம்! ஜலப்பிறவிகளில் சந்த்ரன்! இப்படி உயர்ந்ததெல்லாம் ஸ்ரீ விஷ்ணுவே என்று உமதருள் இல்லாததால் எங்களுக்கு கர்வமும் வாதமும் எழுந்தது! உங்களது விராட் ஸ்வரூபத்தை தரிசித்ததால் நல்லறிவு உண்டானது. தங்களது அழகான பழைய ரூபத்தை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். என்றனர். பகவான் கூறினார். உங்களுக்கு சா2ந்தி உண்டாகவே இந்த ரூபத்தை எடுத்தேன். மாயையிலிருந்து ஸத்வம் ரஜஸ் தமஸ் என்ற மூன்று குணங்கள் உண்டாயின. இந்த மூன்று குணங்களில் சிக்காதவர் இல்லை. ஸத்வ குணங்கள் பிரகாசமானது; நோயில்லாதது. ரஜஸ் ஆசை, த்ருஷ்ணை, ஸங்கம் முதலிய ரூபமுள்ளது. தமஸ் அக்ஞானத்தால் தோன்றி மோஹம், நித்திரை, சோம்பல், தவறுதல் முதலிய ஸ்வரூபத்தை அடைந்து ரஜஸ்ஸும் தமஸ்ஸும் நான் பெரியவன்; இதைச் செய்தேன்; அதை செய்யப்போகிறேன் என்ற அகங்காரத்தை உண்டு பண்ணும். ஈச்2வரராயினும் இந்த குணங்களுக்கு உட்பட்டு வாதம் செய்தீர்கள். ஓ பிரும்மனே! உலகெல்லாம் மஹா ப்ரளயத்தை அடைந்த போது என்னிடம் சகல வஸ்துக்களும் சூக்ஷுமமாகி தங்கப்பொடி மெழுகில் ஒட்டுவது போல் லயித்திருக்கின்றன. மறுபடி உலகை படைத்தேன். நான் ஒருவனே பரமார்த்த வஸ்துவானதால் நானே நீயாகவும் உலகமாகவும் ஆனேன். ஆதலால் நமக்குள் பேதமேது? உன்னை கர்மாக்களில் மஹர்ஷிகள் முதலில் பூஜிப்பார்கள் என்று கூறினார். மேலும் சி2வனைப் பார்த்து கூறினார்:

16. ஹரி ஹரனை போற்றுதல்

விஷ்ணு: ஓ ச2ம்போ! நீர் சந்த்ர சூர்ய அக்னி இவைகளைக் கண்ணாக கொண்டு உலகை ரக்ஷிக்கிறீர். நம் இருவரிலும் சிறிது கூட பேதமில்லை. எல்லோராலும் பூஜிக்கத்தக்கவர் நீர். உம்மை உபாஸிப்பவர் மோக்ஷ சாம்ராஜ்யத்தை அடைவர். நீரே உலகமாகவும் உள்ள பரப்ரும்மம். பன்னிரண்டு ஆதித்யர்களில் உபேந்திரன் நீர்; வஸுக்களில் பாலகன்; வேதங்களில் ஸாம வேதம்; சந்தஸ்களில் ஸாவித்ரீ; வித்யைகளில் வேதாந்த வித்யை; ச2க்திகளுக்குள் மாயா ச2க்தி; ரஹஸ்யமானவைகளில் ஓங்காரம்; வர்ணங்களில் பிராம்ஹணன்; ஆச்2ரமங்களில் கிருஹஸ்தாச்2ரமம்; எல்லா பிராணிகளின் ஹ்ருதயத்தில் உள்ள புருஷன்; யுகங்களில் க்ருத யுகம்; ஸர்வ மார்கங்களுள் ஸூர்ய மார்கம்; மாயாவிகளில் விஷ்ணு; ஸதிகளில் அருந்ததீ; பக்ஷிகளில் கருடன்; ஸூக்தங்களில் புருஷ் ஸூக்தம்; யஜுர் வேதத்தில் ச2த ருத்ரீயம்; யோகிகளில் அநந்தன். அதிகமாக கூறுவதேன்? நான் எப்படியோ அப்படித்தான் நீர், நம் இருவரில் பேதமில்லை. நான் முன்னம் உமது பெருமையை நாரதருக்குக்கூறினேன். ஆதலால் அவர் உம்மை தரிசிக்க வந்திருக்கிறார். பல்லாண்டு தவம் செய்ததால் ப்ரஸன்னரான உம்மை இதோ துதிக்கிறார் பாருங்கள். பிரும்மா, விஷ்ணு, சி2வன் இந்தப்பெயருள்ளவர் ஒருவரே; அவர்களில் இது உயர்ந்தது, இது தாழ்ந்தது என்று பேதம் பாராட்டுபவர் நரகம் செல்வர் என்று கூறி இருவர் கலகத்தையும் அகற்றினார். ஆதலால் மஹரிஷிகளே! உங்களுக்குள் யார் பெரியவர் என்ற வாதம் கர்வத்தால் உண்டானது. அதை அகற்றி பகவானை த்யானம் செய்து அர்ச்சித்து அவர் கதையை கேளுங்கள்.” என்று சனகாதியர் கூறியதை க்ருத்ஸமதர் ஜந்ஹுவுக்கு உபதேசித்தார்.